II CNP 24/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 24/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2021 r. skargi S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt VIII Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.‎o zapłatę, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację powódki S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. od wyroku Sądu Rejonowego w S., w sprawie przeciwko P. spółce akcyjnej w W., o zapłatę.Pełnomocnik! powódki wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia.

Od orzeczenia, którego dotyczy skarga, nie przysługiwał żaden zwyczajny środek zaskarżenia. Zatem orzeczenie stało się prawomocne z chwilą ogłoszenia. Tymczasem jak wynika już z treści skargi, została ona sporządzona i wniesiona już po upływie ponad dwóch lat od tej daty, a więc z naruszeniem terminu z art. 4246 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 4246 § 3 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w postanowieniu (art. 4246 § 3 k.p.c.). jw