II CNP 23/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 23/09

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 maja 2009 r.,

skargi B.B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt [...],

wydanego w sprawie z wniosku E.Z. i P.Z.

przy uczestnictwie B.B.

o ustanowienie drogi koniecznej,

1) odrzuca skargę;

2) zasądza od B.B. na rzecz E.Z. i P.Z. kwotę 180 zł (sto

osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jednym z kreatywnych wymagań skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykazanie

przez skarżącego, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jak wskazał Sąd Najwyższy

wymaganie to jest spełnione, jeżeli skarżący w wyodrębnionym wywodzie prawnym

dokona analizy prawnej w zakresie możliwości wzruszenia zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych i w sposób wyczerpujący wywiedzie

oraz wykaże, że nie było i nie jest to możliwe (porównaj między innymi orzeczenia

z dnia 17 sierpnia 2005 r. I CNP 5/05, OSNC 2006/1/17 i z dnia 27 stycznia 2006 r.

III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140). Dlatego nie jest wystarczające jedynie

stwierdzenie, jak uczynił to skarżący, że zaskarżone orzeczenie nie podlega

wzruszeniu w drodze innych środków prawnych, bowiem brak ustawowej podstawy

do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto orzeczenie to nie podlega

zaskarżeniu skargą kasacyjną.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z art. 4245

§ 1 pkt 5 k.p.c. odrzucił skargę i zasądził od skarżącego na rzecz P. i E.Z. koszty

postępowania, zgodnie z ich wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę (art. 98

w zw. z art. 108 § 1, art. 42412 i art. 39821 k.p.c.).