II CNP 211/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 211/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2008 r.

skargi K. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty

Sądu Rejonowego w R. z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt I Nc (…),

wydanego w postępowaniu upominawczym

w sprawie z powództwa W. B.

przeciwko K. W.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu zapłaty wydanego

dnia 24 czerwca 2005 r. przez Sąd Rejonowy w R. M. pozwany zarzucił naruszenie art.

499, 227, 233 § 1 i art. 6 k.p.c. oraz art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji i wnosił o stwierdzenie

niezgodności z prawem zaskarżonego nakazu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące

ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 227 i 233 § 1

k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą skarżący

podnosząc jednak nietrafnie, że „zarzuty te nie dotyczą ustaleń faktycznych, ani oceny

dowodów, lecz całkowitego braku dowodów i w konsekwencji braku ich oceny”.

Również zarzut naruszenia pozostałych przepisów, w tym art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji,

w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd.

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1

k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK

13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).