II CNP 2/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 2/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Żyznowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r.

skargi S. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 30 listopada 2004 r., wydanego w sprawie z wniosku S. W.

przy uczestnictwie Z. W. i M. W.

o umorzenie postępowania egzekucyjnego,

odrzuca

skargę

o

stwierdzenie

prawomocnego postanowienia.

Uzasadnienie

niezgodności

z

prawem

W osobiście sporządzonej skardze wnioskodawca S. W. wnosił o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego w Ł. z dnia 30 listopada 2004 r. oddalającego zażalenie na

postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 22 lipca 2004 r. oddalającego

wniosek skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

z wyjątkami określonymi w § 2 tego artykułu, które nie znajdują zastosowanie

w rozpoznawanej sprawie, obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub

radców prawnych. Oznacza to, że w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi

obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, którego to wymagania nie spełnia

skarga osobiście sporządzona przez wnioskodawcę. Podlega ona odrzuceniu jako

niedopuszczalna bez ustalania i badania pozostałych wymagań tej skargi (art. 424 8

§ 1 k.p.c.).

jc