II CNP 187/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 187/07

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2007 r.,

skargi E.L. i Z.L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 lipca 2006 r., sygn. akt [...]

wydanego w sprawie z powództwa E.L. i Z.L.

przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście P.

o zapłatę,

odrzuca skargę; nie obciąża powodów kosztami postępowania

wywołanymi wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Powodowie wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lipca 2006 r., w którym oddalono ich apelację,

wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 listopada 2005 r. W wyroku

Sądu pierwszej instancji oddalono powództwo powodów o zasądzenie od Skarbu

Państwa

(reprezentowanego

przez

Starostę

P.)

kwoty

60.000

tytułem

odszkodowania za szkodę wyrządzoną im naruszeniem obowiązków procesowych

przez nie wskazanie (w postępowaniu o zasiedzenie, prowadzonym przed Sądem

Powiatowym

w P.) wszystkich osób zainteresowanych i tym samym

–

uniemożliwienie powodom skutecznej obrony ich praw. Zaskarżonemu wyrokowi

zarzucili naruszenie art. 77 Konstytucji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Należy przede wszystkim stwierdzić, że skarga o stwierdzenie z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymogi przewidziane w art. 424 5 § 1

k.p.c. Są to tzw. konstytutywne rygory każdej skargi, których nie zachowanie

powoduje jej odrzucenie a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Dla takiego rozstrzygnięcia

wystarczy nie spełnienie każdego wymogu określonego w art. 424 5 § 1 k.p.c.

W odpowiedzi Skarbu Państwa na wniesioną przez powodów skargę (k. 39 i n. akt

sprawy) trafnie podniesiono, że skarga powodów nie spełnia jednak wymogu

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Brak w niej bowiem odpowiedniego

wywodu

zmierzającego

do

uprawdopodobnienia

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia (wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia

14 lipca 2006 r.) objętego skargą. Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest

spełniona, jeżeli skarżący wykaże jej rodzaj i realny rozmiar; nie wystarcza tu tylko

hipotetyczna możliwość jej wystąpienia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 24 stycznia 2007 r., II CNP 125/06, nieopubl.). Niezbędne jest

przeprowadzenie odpowiedniego wywodu wskazującego na czas powstania szkody

oraz na istnienie więzi kauzalnej między nią a wydaniem objętego skargą

prawomocnego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nieopubl.). W związku z tym niewystarczające

pozostaje akcentowanie w skardze tego, że źródłem szkody powodów było

wadliwie prowadzone postępowanie w sprawie o zasiedzenie.

Istniały zatem uzasadnione podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art.

424 § 1 k.p.c.

Nie obciążono powodów kosztami postępowania wywołanego nieistnieniem

skargi z racji istnienia okoliczności określonych w art. 102 k.p.c. Postanowieniem

z dnia 31 lipca 2007 r. także uznano, że istnieją podstawy do zwolnienia powodów

od kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu (k. 34 akt sprawy).