II CNP 16/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 16/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r. skargi "D." w G. ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt V Ca 381/14‎wydanego w sprawie z powództwa Miasta G. ‎przeciwko "D." w G. i M. N.‎o zapłatę, odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; przyznaje od skarżącej na rzecz powoda kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście) tytułem kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim oddalił apelację pozwanej „D." w G. od wyroku Sądu Rejonowego Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie z powództwa Miasta G. przeciwko M. N. i „D." w G., o zapłatę.Pełnomocnik pozwanej „D." w G. wniósł skargę na podstawie art. 4241 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć.

Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). l.n