II CNP 16/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 16/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 21 marca 2007 r.

skargi P.J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w S.

z dnia 29 maja 2006 r., sygn. akt[...]

wydanego w sprawie ze skargi P.J.

o wznowienie postępowania,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

P.J. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 maja

2006 r., którym Sąd ten odrzucił złożoną przez niego skargę o wznowienie

postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w

S. z dnia 8 marca 2005 r. W skardze tej zawarł wniosek o wyznaczenie radcy

prawnego do jej prawidłowego sporządzenia.

Sąd Okręgowy przedstawił skargę wraz z aktami sprawy Sądowi

Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy ono

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu tego jednak

nie stosuje się, gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych,

a

także gdy

stroną,

jej organem

lub

jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (art. 87 § 2 k.p.c.).

Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko – radcowski pozbawia

strony zdolności postulacyjnej. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, sporządzona z naruszeniem art. 87 1 k.p.c., podlega

zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu braku zdolności postulacyjnej

(art. 4248 § 1 k.p.c.).

Skarżący

nie

wykazał,

by

należał

do

kręgu

osób

zwolnionych

z przymusowego zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały

wymienione w art. 871 § 2 k.p.c. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez niego

z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu jako z innych przyczyn

niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.

Zawarty w skardze wniosek o wyznaczenie pełnomocnika nie stanowi

przeszkody do jej rozpoznania, bowiem w razie pozytywnego jego załatwienia

przez Sąd Okręgowy, skargę będzie mógł wnieść profesjonalny pełnomocnik.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.