II CNP 16/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 16/05

POSTANOWIENIE

Dnia 16 listopada 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2005 r.

skargi "M.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia

30 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII Cz (...) wydanego w sprawie ze skargi na czynności

komornika wniesionej przez wierzycielkę w sprawie egzekucyjnej z wniosku "M.(...)"

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko "U.(...)" Spółce z ograniczoną

odpowiedzialnością w S. o egzekucję świadczeń pieniężnych,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wierzycielka „M.(...)” spółka z o.o. w B. wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia

30 kwietnia 2005 r., którym oddalone zostało jej zażalenie na postanowienie Sądu

Rejonowego, oddalające złożoną przez nią skargę na czynności komornika.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowania w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących

stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jak wynika z przytoczonego

przepisu, o dopuszczalności skargi, o której mowa, przesądza charakter orzeczenia

sądu drugiej instancji, skargą może być bowiem objęte jedynie orzeczenie kończące

postępowanie w sprawie.

W niniejszej sprawie wierzycielka złożyła skargę na czynność komornika,

polegającą na wydaniu zarządzenia o zwrocie wniosku o wszczęcie egzekucji.

Postanowieniem z dnia 29 października 2004 r. Sąd Rejonowy w S. oddalił tę skargę, a

postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie

wierzycielki.

Dla oceny dopuszczalności wniesionej skargi konieczne jest rozważenie, czy

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 kwietnia 2005 r. jest postanowieniem

kończącym postępowanie w sprawie. Pojęcie postanowienia kończącego postępowanie

w sprawie było już przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego, który wyjaśnił, że chodzi

tu o postanowienie kończące postępowanie w sprawie, jako pewnej całości poddanej

pod osąd (zob. np. postanowienia: Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r., I

CKN 7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31, z dnia 3 kwietnia 1997 r., I CZ 27/97, OSNC 1997,

nr 9, poz. 130, uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego: z dnia 31 maja

2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1, i z dnia 6 października 2000 r., III CZP

31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Przyjmowano przy tym przykładowo, że

postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie

pozwu

nie

jest

postanowieniem

kończącym

postępowanie

w

sprawie

(zob.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 grudnia 1996 r., II CKN 60/96, niepubl., z

dnia 11 lipca 1997 r., II CKN 315/97, niepubl., z dnia 11 września 1997 r., II CZ 113/97,

niepubl., z dnia 24 września 1997 r., II CZ 92/97, niepubl., z dnia 2 października 1997 r.,

II CKN 402/97, niepubl., z dnia 20 października 1997 r., ICZ 154/97, niepubl., z dnia

19 stycznia 1998 r., I CZ 199/97). Wykładnia ta zachowuje aktualność także na tle art.

4241 § 1 k.p.c.

Zaskarżone przez wierzycielkę postanowienie nie może być zatem uznane za

kończące postępowanie w sprawie, od którego przysługuje skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 i art. 39810 w

związku z art. 42412 k.p.c. odrzucił wniesioną skargę, jako niedopuszczalną.