II CNP 159/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 159/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2007 r.,

skargi A. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia

Sądu Okręgowego w Z.

z dnia 14 marca 2007 r.,

wydanego w sprawie z wniosku A. G.

przy uczestnictwie D. B.

o podział majątku wspólnego,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pan A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia

Przewodniczącego Wydziału VI – Cywilno - Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia

14 marca 2007 r. Jako podstawę prawną skargi wskazał m.in. art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c.

Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika to, że A. G. złożył w postępowaniu

o podział małżeńskiej wspólności majątkowej wniosek o przywrócenie mu terminu do

złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006

r. Zwrot wniosku – zaskarżonym zarządzeniem - nastąpił z uwagi na niewykonanie

przez wnioskodawcę A. G. zarządzenia z dnia 20 lutego 2007 r. w przedmiocie

uzupełnienia wniosku o przywrócenia terminu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 4245 k.p.c. Ponadto zgodnie

z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo

stron przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski).

Wymóg takiego zastępstwa odnosi się także do wniesionej do Sądu Najwyższego

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem

wniesiona skarga została podpisana przez samego skarżącego (s. 6 skargi). Skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona zatem

z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1

k.p.c.).

Należy podkreślić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu

także z innego jeszcze powodu. Skarga nie przysługuje bowiem na zarządzenie

przewodniczącego, w tym także – na zarządzenie zwrotu wniosku o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (por. np.

podobnie – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CZ

102/05, niepubl.). Zarządzenie przewodniczącego nie należy bowiem do kategorii

orzeczeń, o których wspomina przepis art. 4241 § 1 k.p.c.

Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

orzekł jak w sentencji.

jz