II CNP 15/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 15/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2012 r.,

skargi J. L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 15 października 2009 r., wydanego w sprawie z powództwa J. L.

przeciwko J. B.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 15 października 2009 r. oddalił apelację

powoda J. L. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 lutego 2009 r. w sprawie

przeciwko J. B. o zapłatę.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 15 października 2009 r., wskazując m.in., że na skutek

wydania powyższego orzeczenia poniósł szkodę, „bowiem oddalenie apelacji w

sytuacji gdy dochodzone roszczenie uznane zostało za zasadne, spowodowało

brak zaspokojenia wierzytelności w postaci utraconych korzyści".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 4245 § 1 k.p.c. określa wymagania o charakterze konstrukcyjnym,

jakie musi spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia. Należy do nich m.in. obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym

zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne

(pkt

3) oraz uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy (pkt 4).

Skarżący powinien złożyć w skardze oświadczenie, że szkoda już wystąpiła

i określić jej rodzaj oraz rozmiar. Oświadczenie skarżącego nie spełnia tych

wymogów. Skarżący nie wskazał też przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne.

Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu,

a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.