II CNP 134/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedpozwanego S.T. na rzecz powoda Syndyka Masy Upadłości –„P.” sp. z o.o. kwotę orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko – radcowski (art.
Legislator headnote
AI generatedart. 4241 § 2 k.p.c, art. 871 k.p.c; II CNP 134/06 · Sąd Najwyższy: pozwanego S.T. na rzecz powoda Syndyka Masy Upadłości –„P.” sp. z o.o. kwotę orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko – radcowski (art.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 134/06
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r.,
skargi S.T. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 15 marca 2006 r.,
sygn. akt [...],
wydanego w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości - "P." Spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością
przeciwko S.T.
o zapłatę,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r. Sąd Rejonowy w T. zasądził od
pozwanego S.T. na rzecz powoda Syndyka Masy Upadłości –„P.” sp. z o.o. kwotę
67170,93 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 17 marca 2005 r. do dnia
zapłaty.
Od powyższego wyroku powód osobiście wniósł skargę na podstawie art.
4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego
orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przy wniesieniu
skargi o
stwierdzenie
niezgodności prawomocnego
orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko – radcowski (art.
871 k.p.c.). Ponadto, „skarga” którą wniósł powód nie spełnia warunków
określonych w art. 4245 § 1 pkt 2, 3, 4, 5 k.p.c., oraz nie wskazuje, iż w sprawie
występuje wyjątkowy wypadek z art. 4241 § 2 k.p.c. Skarga zawiera jedynie
polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym wyroku. W jej treści
skarżący poza opisem nieprawidłowości, jakie według skarżącego popełnił Sąd
Rejonowy, nie wskazał podstaw skargi i ich uzasadnienia, przepisu prawa, z którym
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie wykazał także, że zaskarżone
orzeczenie nie mogło być wzruszone w drodze innych środków prawnych, ani też
nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody, spowodowanej tym orzeczeniem.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1
k.p.c.).