II CNP 132/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 132/06

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r.,

skargi licytantki "Z." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Okręgowego w K. z dnia 8 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],

wydanego w sprawie egzekucyjnej

z wniosku wierzyciela […]Bank

przeciwko dłużnikom J.Z., J.Z. i S.Z.

przy udziale wierzycieli: [...], „Z” Sp. zo.o.

o świadczenie pieniężne,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

zażalenie wniesione przez Z. sp. z o.o. na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z

dnia 29 grudnia 2004r., wydane w ramach nadzoru nad przebiegiem licytacji z

nieruchomości prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym

w K.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł skargę na podstawie art.

4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Wskazany w art. 4245 § 1 pkt 4 wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia

szkody spowodowanej przez wydanie skarżonego orzeczenia oznacza konieczność

złożenia przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej

rodzaju, rozmiaru oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie

i przedstawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05, niepubl.; z dnia

23 marca 2006r, IV CNP 22/06, niepubl.; z dnia 28 listopada 2006r, III CNP 55/06,

niepubl.). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu

wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią

a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141).

Tymczasem skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że zaskarżone

orzeczenie spowodowało szkodę, gdyż utracił on możliwość nabycia przedmiotu

licytacji po atrakcyjnej cenie, co spowodowało utratę zysku z dalszej sprzedaży

przedmiotu.

Oświadczenie skarżącego jest ogólne, oparte na wnioskowaniu, co do

którego można podnieść zarzut dowolności. Skarżący nie poparł go jakimkolwiek

dowodem, mogącym uprawdopodobnić wyrządzenie szkody.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1

k.p.c.).