Legislator Case Law & Legislation
II CNP 130/08 AI generated

II CNP 130/08 · Sąd Najwyższy

Case Number II CNP 130/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

spóźnione zarzuty wierzyciela Bank S.A. (obecnego skarżącego) od planu podziału 2006 r. skargą o stwierdzenie niezgodności prawem. Zarzucił naruszenie art. 249 §

Legislator headnote

AI generated

art. 249 § 1 k.c, art. 1026 k.p.c, art. 4241 § 2 k.p.c, art. 4248 § 2 k.p.c; II CNP 130/08 · Sąd Najwyższy: (obecnego skarżącego) od planu podziału 2006 r. skargą o stwierdzenie niezgodności prawem. Zarzucił naruszenie art. 249 §

Keywords

AI generated
art. 249 § 1 k.c art. 1026 k.p.c art. 4241 § 2 k.p.c art. 4248 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 249 § 1 k.c
Zarzucił naruszenie art. 249 §
art. 1026 k.p.c
1361) oraz art. 1026 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
art. 4248 § 2 k.p.c
zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4248 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CNP 4/06
Postanowienie z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06 Za wypadek wyjątkowy, o którym mowa w art.
IV CNP 80/07
Sygn. akt IV CNP 80/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi pozwanego RR o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w E. z dnia 22 października 2004 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości wspólnej położonej w E. przy ul. S. 15 przeciwko RR i JR o sprzedaż lokalu w drodze licytacji , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2007 r., odrzuca skargę 2 Uzasadnienie W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w E. z dnia 22 października 2004 r. pozwany twierdził, że następstwem naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego jest niezgodność zaskarżonego orzeczenia z podstawowymi zasadami porządku prawnego tj. prawem własności chronionym przez art. 21 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji oraz prawem do sprawiedliwego sądu zagwarantowanym w art. 45 Konstytucji, a także z przepisem art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali i przepisem art. 379 pkt 2 i 5 k.p.c. Według skarżącego, powołującego się na art. 4241 § 2 k.p.c., w takiej sytuacji nie ma znaczenia dla dopuszczalności skargi, z jakich powodów strona nie skorzystała z przysługujących jej zwyczajnych i nadzwyczajnych środków prawnych do wzruszenia zaskarżonego wyroku; wystarczające jest, że żaden taki środek nie przysługuje w dacie wnoszenia skargi.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 130/08

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2009 r.,

skargi Bank - Spółki Akcyjnej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w Ł.

z dnia 7 czerwca 2006 r., sygn. akt [...]

wydanego w sprawach egzekucyjnych z wniosku wierzycieli: [...]

oraz Bank Spółki Akcyjnej

prowadzonych przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym

w Ł. o sygn. akt: [...]

przeciwko dłużnikom E.B. i S.B.

przy udziale nabywcy T.S.

o egzekucję z nieruchomości,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia 7 czerwca 2006 r. sporządził

plan podziału między wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2006 r. Sąd Rejonowy w Ł. odrzucił

spóźnione zarzuty wierzyciela Bank S.A. (obecnego skarżącego) od planu podziału

sumy uzyskanej z egzekucji i po rozpoznaniu zarzutów wierzyciela Bank Polski

S.A.

zatwierdził

plan

podziału. Postanowienie uprawomocniło się bez

zaskarżenia.

Bank S.A. zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 7 czerwca

2006 r. skargą o stwierdzenie niezgodności prawem. Zarzucił naruszenie art. 249 §

1 k.c. i art. 12 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.

U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1361) oraz art. 1026 k.p.c. podnosząc niezgodność

zaskarżonego postanowienia z tymi przepisami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę przysługujących jej

środków

prawnych.

Gdy

strona

możliwości

tej

nie

wykorzysta,

skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem jest dopuszczalna wyjątkowo w razie

łącznego

spełnienia

przesłanek:

istnienia

wyjątkowego

wypadku

oraz

występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia

podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw

człowieka i obywatela.

Pojęcie „wyjątkowego wypadku", o którym jest mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.

obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn

niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze

zwykłych środków prawnych. Jako okoliczności takie wskazuje się w orzecznictwie:

ciężką chorobę, katastrofę, klęskę żywiołową czy błędną informację udzieloną

przez pracownika sądu (m. innymi postanowienie SN z 2.02.2006 r., I CNP 4/06,

OSNC 2006, nr 6, poz. 113). Obowiązek ich wykazania obciąża stronę, która chce

skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 424 1 § 2 k.p.c.

(postanowienie SN z 24.07.2007 r., IV CNP 80/07, niepubl).

We wniesionej skardze nie zostały wskazane jakiekolwiek okoliczności

pozwalające uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art.

4241 § 2 k.p.c.

Zgodnie z art. 424 § 2 in fine k.p.c. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie

zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4248 § 2 k.p.c.

Mając to na względzie orzeczono jak w sentencji.