Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause against spouse as it is not a final judgment.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint challenging a final order granting an enforcement clause against her as a spouse. The lower court had issued this order based on a civil execution title against a general partnership, applying specific provisions of the Civil Procedure Code. The Court ruled that such an order is merely an auxiliary procedural act and does not constitute a final judgment terminating the main proceedings, thus precluding the right to file a complaint under the relevant article.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: A complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is admissible only against a final judgment concluding the proceedings, not against auxiliary orders granting enforcement clauses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 126/06
POSTANOWIENIE
Dnia 28 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r.
skargi B. S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 8 czerwca 2005 r.,
wydanego w sprawie z wniosku wierzyciela Przedsiębiorstwa Instalacyjno Budowlanego "I." G., M. spółki jawnej w G.
przeciwko dłużnikowi J. S. i małżonce dłużnika B. S.
o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika,
odrzuca skargę i zasądza od skarżącej B. S. na rzecz
Przedsiębiorstwa Instalacyjno - Budowlanego "I." G., M. spółki
jawnej kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem kosztów
postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce jawnej, któremu, na
podstawie art. 7781 k.p.c., nadano klauzulę wykonalności przeciwko wspólnikowi
tej spółki, Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2005 r. nadał, w trybie
art. 787 k.p.c., klauzulę wykonalności także przeciwko małżonce wspólnika
(skarżącej).
Skarżąca od tego postanowienia nie wniosła zażalenia. Zaskarżyła
natomiast to postanowienie skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, że Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 (OSNC 2006, nr,
postanowienia
w
przedmiocie
nadania
klauzuli
poz. 16) uznał, iż od
wykonalności
tytułowi
egzekucyjnemu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia nie przysługuje (art. 4241 § 1 k.p.c.). Zgodnie bowiem z art. 4241 § 1
k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia –
ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks
postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych
(Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) – przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu
drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych
wypadkach, określonych w art. 4241 § 2, także od prawomocnego orzeczenia
sądu pierwszej instancji. W obu wypadkach przedmiotem zaskarżenia może być
prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Zważywszy zaś, że
nadanie
klauzuli
wykonalności
następuje
w postępowaniu
pomocniczym,
toczącym się poza ramami sprawy głównej i tylko w celu jej uzupełnienia, to
postanowienie w tym przedmiocie – nadające klauzulę lub odmawiające jej
nadania – nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
Gdyby jednak nie podzielić powyższego poglądu, to trzeba mieć na uwadze,
że zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie
została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten
wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia
jest
wykorzystanie
przez
stronę
przysługujących jej środków prawnych. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje
art. 4241 § 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej
środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia
dwóch
przesłanek:
istnienia
wyjątkowego
wypadku
oraz
występowania
niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia
podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw
człowieka i obywatela. Skarżąca nie wykazała, że w przedmiotowej sprawie
wystąpił wyjątkowy wypadek, który uniemożliwił jej zaskarżenie postanowienia
z dnia 8 czerwca 2005 r. Ograniczyła się bowiem jedynie do stwierdzenia, iż nie
ponosi winy w nieterminowym wniesieniu środka zaskarżenia z powodu
„zamieszkiwania pod innym adresem”.
Na koniec, nie sposób podzielić stanowiska skarżącej, że niezgodność
z prawem postanowienia z dnia 8 czerwca 2005 r. o nadaniu przeciwko niej
klauzuli wykonalności wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku
prawnego lub konstytucyjnych wolności lub praw człowieka i obywatela.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu (art. 4248 §2 k.p.c.).
db