II CNP 12/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 12/11

POSTANOWIENIE

Dnia 26 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2011 r.,

skargi Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 października 2010 r.,

wydanego w sprawie z powództwa Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

przeciwko Gminie Miasto K.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód

Towarzystwo Budownictwa Społecznego sp. z o.o. w K. wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 13 października 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów skargi

o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (powinno

to nastąpić w wydzielonej części redakcyjnej skargi). W niniejszej skardze

powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym

kwestionowane orzeczenie jest niezgodne.

Tymczasem

nie

ulega

wątpliwości,

że

nawet

mimo

popełnionych

uchybień prawnych ostateczna treść wyroku sądu może odpowiadać prawu.

Dlatego też ustawodawca

uznał, że

wskazanie

przepisu

prawa,

z którym

zaskarżone orzeczenie jest, zdaniem autora skargi, niezgodny, należy do tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi. Nie zawarcie tego elementu w skardze powoduje

jej odrzucenie (art. 4248 § 1 k.p.c.) bez wezwania do uzupełnienia tego braku.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.