II CNP 115/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 115/09

POSTANOWIENIE

Dnia 12 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 marca 2010 r.,

skargi „D.(...)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w Z. z dnia 10 października 2008 r.,

sygn. akt VI Cz (…)

wydanego

w

sprawie

z

wniosku

wierzycieli:

„E.(…)”

Spółki

z

ograniczoną

odpowiedzialnością w likwidacji w Z.,

(…) Bank (…) Spółki Akcyjnej w Ż.,

Urzędu Miasta - Wydziału Finansowego w Z., „H.(…)” Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w Z., (…) Bank Spółki Akcyjnej w K., (…) Wodociągów i Kanalizacji

w Z., Hurtowni Materiałów Budowlanych „E.(…)” Spółki Jawnej - R. R., M. R.-G. i I. G. z

siedzibą w Ł., (…) Spółki Gazownictwa Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

Oddział Zakład Gazowniczy Z. oraz „D.(…)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w

T. przeciwko dłużnikowi „B.(…)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T.

przy uczestnictwie P. S., K. S., K. P., K. G.-S. i B. S.

o przysądzenie prawa własności,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona

szkoda,

a

zmiana

lub

uchylenie

tego

orzeczenia

w

drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jeżeli zatem

zmiana lub uchylenie w drodze innych środków prawnych było lub jest możliwe, to

skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie należy

wskazać, iż niedopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, wynikająca z możliwości zaskarżenia prawomocnego

wyroku sądu drugiej instancji (art. 4248 § 2 k.p.c.), występuje zarówno przy świadomej

rezygnacji strony z wniesienia skargi kasacyjnej, jak i przy zawinionej przez stronę

niemożności skorzystania z tego środka (por. postanowienie z dnia 23 stycznia 2008

r., V CNP 187/07, OSNC-ZD 2008/4/107).

Skarżący starał się wykazać, iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia Sądu

Okręgowego w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Stwierdził, że Sąd Okręgowy w Z. postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r.

odrzucił skargę kasacyjną wierzyciela jako niedopuszczalną z powołaniem się na art.

7674 § 2 k.p.c. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Tymczasem art. 7 ustawy z

dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1804) stanowi, że postępowanie zabezpieczające i

egzekucyjne wszczęte przed dniem wejścia w życie tej ustawy toczy się według

przepisów dotychczasowych. W rozpoznawanej sprawie postępowanie egzekucyjne

zostało wszczęte przed dniem 5 lutego 2005 r., tj. przed dniem wejścia w życie

wspomnianej wyżej ustawy. Możliwość zaskarżenia postanowienia z dnia 11 marca

powinna być zatem oceniona na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie zaś z

art. 7751 § 2 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 5 lutego 2005 r. na

postanowienie

sądu

drugiej

instancji

w

przedmiocie

przysądzenia

własności

nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym przysługiwała kasacja.

W judykaturze utrwalone zostało także stanowisko, że wskazanie w skardze o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, że w sprawie nie

przysługiwała skarga kasacyjna nie stanowi należytego spełnienia wymogu wykazania,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i

nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Z tych względów skarga podlegała

odrzuceniu na podstawie art. 4248 k.p.c.