II CNP 11/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 11/12

POSTANOWIENIE

Dnia 31 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 31 maja 2012 r.,

skargi E. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego

z dnia 20 sierpnia 2009 r.,

wydanego w sprawie z wniosku J. B. i W. B.

przy uczestnictwie E. W.

o wyrażenie zgody na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu

oraz sprawy z wniosków E. W.

przy uczestnictwie J. B. i W. B.

o wyrażenie zgody na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu

oraz ustalenie sposobu korzystania,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4244 zdanie ostatnie k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tak jak skargi kasacyjnej,

nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Tymczasem

wyłącznie tego dotyczą sformułowane w skardze zarzuty. Ponadto za odrzuceniem

skargi przemawia brak szkody – wskazywany ewentualny dochód z wynajęcia

pokoju zajmowanego przez byłego męża to jedynie szkoda ewentualna,

bo niepewność wynajęcia tego pokoju za pożądaną cenę jest tak duża, że nie

pozwala przyjąć tego za lucrum cessans. Istnieją co najmniej trzy podstawy

do odrzucenia

niniejszej

skargi

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia. Po pierwsze, skarga została złożona na postanowienie

sądu pierwszej instancji, a tymczasem, zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., przysługuje

ona co do zasady od orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie

w sprawie. Ponieważ nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 424 1 § 2

k.p.c., już to tylko przesądza o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. Po drugie,

zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga przysługuje, jeżeli zmiana lub uchylenie

kwestionowanego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe. W tej sprawie wniesiono właściwe środki prawne, tyle że apelacja

wnioskodawców została oddalona, a apelacja uczestnika postępowania odrzucona.

Po trzecie, podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów

(art. 4244 k.p.c.), a tymczasem w tej sprawie podstawą skargi uczyniono błędne

ustalenia faktyczne – wskazanie, co Sąd nietrafnie przyjął jako części wspólne

nieruchomości.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1

k.p.c. orzekł, jak w sentencji.