Legislator Case Law & Legislation
II CNP 11/08 AI generated

II CNP 11/08 · Sąd Najwyższy

Case Number II CNP 11/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pozwani W. i S. S. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 1 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 871 § 3 k.p.c, art. 4171 § 2 k.c, art. 4248 § 1 k.p.c; II CNP 11/08 · Sąd Najwyższy: Pozwani W. i S. S. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

Keywords

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c art. 871 § 2 k.p.c art. 871 § 3 k.p.c art. 4171 § 2 k.c art. 4248 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c
W myśl art. 871 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo
art. 871 § 3 k.p.c
Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.).
art. 4171 § 2 k.c
przewidziane w art. 4171 § 2 k.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 11/08

POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2008 r.

skargi W. S. i S. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu

Okręgowego w S. z dnia 6 kwietnia 2004 r., sygn. akt I Nc (…)

wydanego w postępowaniu upominawczym

w sprawie z powództwa B. W.

przeciwko W. S. i S. S.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwani W. i S. S. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu

zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w S. w dniu 6 kwietnia 2004 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus

adwokacko-radcowski jest wyłączony jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów

sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej

organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator,

notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej

organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu

Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym

postępowaniu, z wyjątkiem wymienionych postępowań wpadkowych, w tym również w

postępowaniu

wywołanym

skargą

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowa skarga sporządzona i wniesiona została

osobiście przez uczestników postępowania, a zatem bez zachowania przymusu

adwokacko-radcowskiego. Niezależnie od powyższego skarga jest niedopuszczalna z

tego względu, że dotyczy orzeczenia zapadłego przez dniem 1 września 2004 r. tj. przed

wejściem w życie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny

oraz niektórych innych ustaw nowelizującą księgę trzecią tytuł VI Kodeksu cywilnego w

zakresie odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z

prawem działania lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej i ustanawiającą

przewidziane w art. 4171 § 2 k.c. „właściwe postępowanie”. Stanowisko takie znalazło

wyraz w uchwale składu siedmiu sędziów SN z dnia 26 października 2005 r., mającej

moc zasady prawnej (III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78). Z tego względu Sąd

Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).