Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to lack of proven damage from property division ruling.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal challenging a final property division order, citing a failure to prove material damage. The appellant argued the ruling caused harm by denying her a specific property, but the court found the counterparty's debt obligation and the right to enforce against the property negated any actual loss. Consequently, the appeal was rejected because the statutory requirement to demonstrate injury was not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment for non-compliance with the law must allege and prove damage caused by the judgment; mere dissatisfaction with the property division outcome or the debtor's failure to pay on time does not constitute such damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 105/09
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2010 r.,
skargi J. S.
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
postanowienia
Sądu
Okręgowego w G. z dnia 7 września 2007 r., sygn. akt (…), wydanego w sprawie z
wniosku J. S. przy uczestnictwie E. S.
o podział majątku wspólnego,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
J. S., wnioskodawczyni w sprawie o podział majątku wspólnego jej i uczestnika
postępowania E. S. zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w
G. z dnia 7 września 2007 r., wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
tego postanowienia. Podstawą skargi jest naruszenie prawa materialnego, a mianowicie
art. 212 § 2 i 3 k.c. oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 328 § 2 w zw. z art.
391 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem
prawomocnego
orzeczenia
powinna
zawierać
uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.
Skarga wnioskodawczyni warunku tego nie spełnia. Okoliczności wskazane przez nią
jako mające uprawdopodobnić wyrządzenie szkody spowodowanej przez wydanie przez
Sąd Okręgowy w G. postanowienia z dnia 7 września 2007 r., nie są wystarczające do
przyjęcia tego uprawdopodobnienia.
Po pierwsze, nie można uznać, że szkodą spowodowaną przez wydanie
zaskarżonego orzeczenia jest nieprzyznanie wnioskodawczyni w wyniku podziału
majątku wspólnego nieruchomości, w sytuacji gdy ze względu na przyznanie tej
nieruchomości uczestnikowi postępowania zasądzona została od niego na rzecz
wnioskodawczyni spłata odpowiadająca wartości jej udziału w majątku wspólnym. Nie
ma przy tym znaczenia, że ze względu na wysokość tej spłaty nie jest ona
wystarczająca „do odtworzenia sobie egzystencji przez wnioskodawczynię w innym
miejscu”.
Po drugie, okoliczność, że uczestnik postępowania nie wywiązał się z obowiązku
spłacenia wnioskodawczyni w terminie wyznaczonym mu przez Sąd nie stanowi o
doznanej przez nią szkodzie. Pomijając to, że uczestnik przekazuje wnioskodawczyni
niewielkie kwoty należne jej tytułem spłaty, wnioskodawczyni nie jest poszkodowana
przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, gdy z mocy tego orzeczenia przysługuje jej
wierzytelność do uczestnika postępowania. Dodać należy, że wnioskodawczyni nie jest
pozbawiona
możliwości zaspokojenia się,
np. przez skierowanie
egzekucji do
nieruchomości należącej do uczestnika postępowania.
Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 §
1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.