II CNP 102/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 102/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2007 r.,

skargi MW

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 9 listopada 2004 r., sygn. akt [...]

wydanego w sprawie z powództwa MW

przeciwko PS, AW, ZG i EG

o uznanie za bezskuteczną umowy sprzedaży,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

MW wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 listopada 2004 r.

którym Sąd ten oddalił apelację powoda MW wniesioną od wyroku Sądu

Okręgowego w Ł. z dnia 9 kwietnia 2004 r. Sąd Apelacyjny przedstawił skargę wraz

z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy ono

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu tego jednak

nie stosuje się, gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych,

a

także gdy stroną,

jej organem

lub

jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.). Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c.

przymus adwokacko – radcowski pozbawia strony zdolności postulacyjnej. Skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzona

z naruszeniem art. 871 k.p.c., podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna

z powodu braku zdolności postulacyjnej (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Skarżący

nie

wykazał,

by

należał

do

kręgu

osób

zwolnionych

z przymusowego zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały

wymienione w art. 871 § 2 k.p.c. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez niego

z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu jako z innych przyczyn

niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.