II CNP 100/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 100/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r.,

skargi K. F.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 29 maja 2009 r.,

wydanego w sprawie z powództwa M. S., W. W. - wspólników Spółki Cywilnej

"K.F.P. D." w Ł.

przeciwko K. F.

o zapłatę kwoty 11.253,42 zł,

1. odrzuca skargę

2. oddala wniosek o zasądzenie kosztów postępowania

skargowego.

Uzasadnienie

Skarga

pozwanego

K.

F. o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 29 maja 2009 r. podlegała

odrzuceniu z następujących przyczyn.

Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części

określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między innymi

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.), a także

wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245

§ 1 pkt 3 k.p.c.). Skarżący tych wymagań nie spełnił.

Wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. jest bowiem spełnione

wtedy, gdy skarżący określi, na której z opisanych w art. 4244 k.p.c. podstaw opiera

skargę, wskazując konkretne przepisy ustawy, które zostały naruszone oraz wyjaśni

na czym to naruszenie polegało.

W skardze nie wskazano również przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie

jest niezgodne. Wymagania skargi wskazane w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3

k.p.c.

są niezależne od siebie i spełniają,

różne

jako istotne elementy skargi,

funkcje (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 140).

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy

orzekł jak w sentencji.

Wiosek o zasądzenie kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym

zawarty w odpowiedzi powodów na skargę został oddalony. Zgodnie z utrwalonym

w orzecznictwie poglądem, w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy

przyznawać kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na

skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona

(por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl;

orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C. II 1677/34, Zb. Urz. 1935, poz. 204).

Stanowisko to pozostaje aktualne również w postępowaniu wszczętym na skutek

wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.