II CKN 985/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedna pobyt stały w kraju. Powodowie wnieśli w tej sprawie skargę do Naczelnego kasacyjną naruszenie przepisów postępowania tj. art. 299 kpc, co miało istotny
Legislator headnote
AI generatedII CKN 985/98 · Sąd Najwyższy: na pobyt stały w kraju. Powodowie wnieśli w tej sprawie skargę do Naczelnego kasacyjną naruszenie przepisów postępowania tj. art. 299 kpc, co miało istotny
Full text
Sygn. akt II CKN 985/98
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 maja 2000 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN - Gerard Bieniek (spraw.)
Sędziowie:
SN - Marian Kocon
SN - Hubert Wrzeszcz
Protokolant: Elżbieta Chojnacka
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2000 r.
na rozprawie sprawy z powództwa L. B. i J. B.
przeciwko M. P.
o umieszczenie na liście osób uprawnionych do otrzymania świadectwa
udziałowego NFI i odszkodowanie
na skutek kasacji powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 1 lipca 1998 r., sygn. akt I ACa […]
oddala kasację.
UZASADNIENIE
Powodowie L. i J. B. domagali się zasądzenia od M. P. kwoty 3.000 zł,
nakazanie umieszczenia powodów w spisie osób uprawnionych do otrzymania
świadectwa udziałowego NFI, orzeczenia zakazu pełnienia przez pozwanego
funkcji urzędnika państwowego oraz zasądzenia na rzecz […] Ośrodka Pomocy
Społecznej kwoty 4.000 zł. Sąd Wojewódzki w Ł. powództwo oddalił,
zaś Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 1.07.1998 r. oddalił apelację powódki.
W sprawie tej ustalono, że powodowie nie zostali umieszczeniu na liście
osób uprawnionych do otrzymania świadectwa udziałowego NFI. W związku
z tym złożyli oni skargę – reklamację do Urzędu Miasta Ł., który w dniu
26.11.1996 r. wydał decyzję odmowną z uwagi na brak zameldowania powodów
na pobyt stały w kraju. Powodowie wnieśli w tej sprawie skargę do Naczelnego
Sądu Administracyjnego, który odrzucił skargę uznając swoją niewłaściwość
rzeczową. Pozwany jest pracownikiem Delegatury Urzędu Miasta Ł. […].
Oddalając powództwo Sąd Wojewódzki uznał, że pozwany podejmując –
z upoważnienia Prezydenta Ł. – decyzję odmowną w sprawie reklamacji
powodów, działał jako funkcjonariusz państwowy, a za szkodę wyrządzoną
przez wydanie orzeczenia odpowiada Skarb Państwa. Zarzut pozwanego o braku
legitymacji biernej uznano za uzasadniony.
Sąd Apelacyjny w […] podzielając ten pogląd wskazał dodatkowo, że
dla powódki L. B. ustanowiono adwokata z urzędu, który jednak nie złożył
wniosku o podmiotowe przekształcenie powództwa i wezwanie do wzięcia
udziału
w
sprawie
Skarbu
Państwa
względnie
jednostki
samorządu
terytorialnego. Nadto podniesiono, że żądanie powodów umieszczenia ich
w spisie osób uprawnionych do otrzymania świadectwa udziałowego NFI,
mogło
być
dochodzone
w
trybie
postępowania
nieprocesowego,
zgodnie z art. 31 ust. 6 i 7 ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych
i ich prywatyzacji.
Orzeczenie to zaskarżyła kasacją powódka L. B. wskazując jako podstawę
kasacyjną naruszenie przepisów postępowania tj. art. 299 kpc, co miało istotny
wpływ na wynik sprawy. Wskazując na powyższe wniosła o jego uchylenie
i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 299
kpc sąd zarządzi dowód z przesłuchania stron, jeżeli po wyczerpaniu środków
dowodowych lub w ich braku, pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla
rozstrzygnięcia sprawy. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż
fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały wyjaśnione. W szczególności
jest bezsporne, iż powodowie złożyli odwołanie od odmownej decyzji dot. nie
umieszczenia ich na liście osób uprawnionych do otrzymania świadectw
udziałowych NFI. Wspomina o tym w końcowej części uzasadnienia Sąd
Apelacyjny podnosząc, iż właściwy organ winien był podjąć czynności z nim
związane. Godzi się wszakże, – w związku z tym – zwrócić uwagę na dwie
kwestie: po pierwsze, nie podjęcie tych czynności nie stało na przeszkodzie
wniesienia przez powodów wniosku do sądu rejonowego w sprawie
umieszczenia ich na liście osób uprawnionych do otrzymania świadectwa
udziałowego; po wtóre, gdyby nawet na skutek zaniechania podjęcia tych
czynności
przez
właściwy
organ,
powodowie
ponieśli
szkodę,
to
odpowiedzialność ponosi właściwa jednostka samorządu terytorialnego, a nie
pozwany
M.
P. –
jako
pracownik
(funkcjonariusz
samorządowy).
W każdym razie nie sposób uznać, aby sąd II instancji naruszył art. 299 kpc
(w istocie jest to zarzut skierowany pod adresem sądu I instancji).
W kasacji podnosi się też, iż sprawa winna być rozpoznana w pierwszej
instancji przez sąd rejonowy, aczkolwiek zarzut ten nie został prawidłowo
sformułowany, gdyż nie wskazano przepisu postępowania, który został
naruszony. Zwalnia to Sąd Najwyższy od potrzeby rozważenia tego zarzutu,
wszakże należy zauważyć, iż powodowie oprócz żądania umieszczenia na liście
osób uprawnionych do utrzymania świadectwa udzielonego, zgłosili dalsze
żądanie niemajątkowe, co uzasadniało przekazanie sprawy przez Sąd Rejonowy.
Z tych względów kasację należało oddalić (art. 39312 kpc).
aw
er