II CKN 95/96 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CKN 95/96

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lutego 1997 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący SSN - G. Bieniek

Sędziowie:

SN - S. Dąbrowski

SA - A. Górski (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 1997 roku

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku „B.” S.A. w B.

z udziałem Z. W.

o nadanie klauzul wykonalności przeciwko małżonkowi

dłużnika

na skutek kasacji wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 30 września 1996 roku, sygn. akt XIX Gz […]

postanawia:

Odrzucić kasację.

UZASADNIENIE

Wierzyciel – B. S.A. wnosił o nadanie tytułowi egzekucyjnemu w postaci

nakazu zapłaty z dnia 23.03.1995 r. wydanego w sprawie VI Ng […]

Sądu Rejonowego C. klauzuli wykonalności także przeciwko małżonce

dłużnika.

Przewodniczący wezwał wierzyciela do usunięcia braków formalnych

tego

wniosku,

a

po

bezskutecznym

upływie

wyznaczonego

terminu

zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 1996 r. zwrócił wniosek.

Zażalenie wierzyciela na to zarządzenie zostało oddalone postanowieniem Sądu

Wojewódzkiego w K. z dnia 30 września 1996 r.

Od tego orzeczenia wniósł kasację wierzyciel. Zarzucił w niej naruszenie

przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Domagał się

jego uchylenia, a także poprzedzającego go zarządzenia Przewodniczącego

Wydziału i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przede wszystkim należy rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności kasacji w

niniejszej sprawie. Reguluje ją art. 7751 kpc. Przepis ten w paragrafie

pierwszym stanowi, iż na postanowienie sądu drugiej instancji, wydane po

rozpoznaniu zażalenia, kasacja nie przysługuje. Zgodnie z brzmieniem paragrafu

drugiego,

paragraf pierwszy tego przepisu nie ma zastosowania do

postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia

własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji oraz w przedmiocie planu

podziału między wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji.

Z treści tego przepisu wynika wprost, że statuuje on jako zasadę, iż

w

postępowaniu egzekucyjnym kasacja jest niedopuszczalna (§ 1), za wyjątkiem

przypadków wymienionych w § 2. Ulokowanie jego w części ogólnej przepisów

dotyczących postępowania egzekucyjnego, oznacza że ma on zastosowanie do

całości tego postępowania i że kwestię dopuszczalności kasacji rozstrzyga w

sposób samodzielny i wyczerpujący. Należy więc uznać, że wobec odrębności

uregulowania tej kwestii w postępowaniu egzekucyjnym - nie mają do niego

zastosowania w tym przedmiocie przepisy z procesu (art. 13 § 2 kpc). Trzeba

zaznaczyć, że podobne stanowisko w tej kwestii zajął Sąd Najwyższy w

postanowieniu z dnia 27 sierpnia 1996 r. (I PKN 5/96) - niepublikowanym.

Z powyższego wynika, że wniesiona przez wierzyciela kasacja w niniejszej

sprawie była niedopuszczalna. Dlatego też na mocy art. 3938 § 1 kpc podlegała

odrzuceniu.

aw