II CKN 667/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CKN 667/98

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - J. Suchecki (spraw.)

Sędziowie:

SN - T. Domińczyk

SN - M. Wysocka

Protokolant: E.Chojnacka

po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2000 r.

na rozprawie sprawy z wniosku T. T.

przy uczestnictwie M. T.

o zniesienie współwłasności

na skutek kasacji wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 29 kwietnia 1998 r., sygn. akt II Ca […]

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację.

UZASADNIENIE

W sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości w K., stanowiącej

działkę nr […]/1 pow. 7 a 34 m2, Sąd Rejonowy wydał postanowienie wstępne,

którym m.in. oddalił wniosek T. T. o stwierdzenie nabycia przez niego w drodze

zasiedzenia części tej działki, w kształcie prostokąta pow. 54 m2, położonej

w północno-wschodniej

stronie

nieruchomości

stanowiącej

zasadniczy

przedmiot postępowania.

Sąd ten ustalił, że w dniu 21 kwietnia 1979 r. T. T. zawarł z B. T.,

ojcem uczestnika, nieformalną umowę podziału przedmiotowej nieruchomości,

mocą której wnioskodawcy – T. T. przypadła cała północna jej część w skład

której wchodziły wspomniane 54 m2 gruntu.

W wykonaniu tej umowy ojciec uczestnika ustąpił z północno-wschodniej

części działki nr […]/1, a wnioskodawca przegrodził działkę zgodnie

z porozumieniem.

Stosownie do dalszych ustaleń Sądu Rejonowego ojciec uczestnika, zawierający

wspomnianą umowę z 1979 r. nie był współwłaścicielem nieruchomości lecz

współwładał nią na podstawie umowy z siostrą – H. B. która, jako

współwłaścicielka, brała udział w umowie z 1979r. a w latach późniejszych

udział swój ważnie zbyła uczestnikowi.

Analizując zebrany materiał dowodowy Sąd Rejonowy ustalił też, że do

kwietnia 1979 r. żaden z ówczesnych współwłaścicieli nie władał wydzieloną

częścią działki […]/1 jako posiadacz samoistny i że dopiero od dnia

21.IV.1979 r. wnioskodawca stal się takim posiadaczem jej północnej części,

wraz z wymienionymi 54 m2 gruntu, w złej wierze, stąd czas posiadania,

niezbędny do nabycia własności w drodze zasiedzenia nie upłynął.

Postanowienie wstępne wnioskodawca zaskarżył apelacją, którą Sąd

Wojewódzki w części dotyczącej wniosku o stwierdzenie nabycia przez

zasiedzenie wspomnianych 54 m2 gruntu oddalił. Sąd ten m.in. stwierdził, że

podstawowe znaczenie dla oceny charakteru władania działką nr […]/1

ma umowa z dnia 21.IV.1979 r. analizując jej treść w powiązaniu z szeregiem

późniejszych

pism

Wojewódzkiego

–

wnioskodawcy.

wynika

trafność

Z

analizy

ustaleń

tej

Sądu

–

zdaniem

pierwszej

Sądu

instancji

co do charakteru władania wnioskodawcy przed i po kwietniu 1979 r.

Zdaniem też Sądu Wojewódzkiego w tych warunkach nie ma znaczenia kto

władał spornymi 54 m2 gruntu przed 1979 r. gdyż władanie takie

jako posiadanie zależne całej północnej części działki nr […]/1, nie mogło

prowadzić do zasiedzenia.

Postanowienie Sądu Wojewódzkiego wnioskodawca zaskarżył kasacją

wnosząc o jego zmianę „w ten sposób, że Sąd zmienia postanowienie Sądu

Rejonowego w K. z dnia 13 listopada 1997 r. w zakresie orzeczenia o nabyciu

własności części działki nr […]/1 oznaczonej

literami […]-[…]-[…]

i stwierdza, że tę część działki nabył wnioskodawca przez zasiedzenie”

lub o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu pierwszej

instancji

i

przekazanie sprawy

Sądowi

Rejonowemu

do

ponownego

rozpoznania.

Kasację opiera na podstawie z art. 3931 pkt 2 kpc, wskazując naruszenie art. 233

§ 1 kpc. W motywach kasacji dokonuje własnej oceny umowy z dnia

21.IV.1979 r. twierdząc, że umowa ta sankcjonowała wcześniejsze posiadanie

samoistne, trwające co najmniej od 1962 r. Zarzuca również brak rozważenia

szeregu zeznań z których ma wynikać, iż przed 1979 r. część północna działki

nr […]/1 była odgrodzona od części południowej i że na spornych 54 m2 gruntu

ojciec uczestnika nie miał komórki i hodowli królików.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sądy obu instancji, a szczególnie Sąd Wojewódzki, drobiazgowo

analizowały umowę z dnia 21.IV.1979 r. w powiązaniu z szeregiem

bezspornych okoliczności ubocznych, w tym zwłaszcza z udziałem w tej

umowie H. B. jako współwłaścicielki nieruchomości, ze zrzeczeniem się

przez wnioskodawcę praw do części sąsiedniej działki nr […]/2, co umożliwiało

ojcu uczestnika i uczestnikowi dostęp do wspólnego z wnioskodawcą domu

mieszkalnego od strony południowej oraz rozbudowę tego domu, co było

warunkiem umowy i z faktem, że do czasu uzyskania tego dostępu ojciec

uczestnika do zajmowanej części domu mieszkalnego przechodził przez działkę

od strony północnej.

Treść tej umowy, jak również treść wniosku wszczynającego niniejsze

postępowanie oraz treść wymienionych przez Sądy obu instancji dokumentów

świadczy o trafności ustaleń o zależnym tylko charakterze władania

wnioskodawcy przed 1979 r. i że zarzut kasacji co do oceny umowy jest

dowolny.

Jeżeli przed 1979 r. wnioskodawca – jeżeli władał północną częścią działki

nr […]/1 – władał nią tylko jako posiadacz zależny, to trafnie Sąd Wojewódzki

uznał, że okoliczność czy władał także omawianym obszarem spornym

położonym na terenie tej działki nie ma istotnego znaczenia.

Nawiasowo więc tylko zauważyć należy, że Sąd Rejonowy brał pod uwagę

zeznania wszystkich świadków, także powołanych w kasacji, uznając

wiarygodność tych zeznań z których wynikało, iż ojciec uczestnika do 1979 r.

korzystał ze spornych 54 m2 gruntu prowadząc tam hodowlę królików,

oraz oceniając rozbieżności w zeznaniach. Ocena ta, acz skrótowa, nie narusza

normy art. 233 § 1 kpc.

Z tych względów i z mocy art. 39312 kpc orzeczono, jak w sentencji.

aw

jg