II CKN 602/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CKN 602/98

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 1999 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN - J. Suchecki

Sędziowie:

SN - I. Koper

SN - L.Walentynowicz (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 1999 roku

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa E. L. i K. L.

przeciwko P. – Spółce Akcyjnej […] Inspektoratowi w Ł.

o zapłatę,

na skutek kasacji pozwanego

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Ł.

z dnia 23 stycznia 1998 roku, sygn. akt XGa […]

p o s t a n a w i a:

odrzucić kasację.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 1998 r. Sąd Wojewódzki w Ł. oddalił

apelację pozwanego P. S.A. – […] Inspektorat w Ł..

Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do

zasadności

roszczenia

powodów

z

tytułu

ubezpieczenia

autocasco,

w następstwie kradzieży ubezpieczonego samochodu w dniu 21 stycznia 1997 r.

W kasacji pozwany wniósł o uchylenie wyroku odwoławczego.

Skarżący powołał się na naruszenie prawa materialnego przez błędną

wykładnię § 5 ust. 1 pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco,

zatwierdzonych uchwałą zarządu P. z dnia 25 listopada 1994 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymienione w art. 3931 kpc podstawy kasacyjne mają w istocie charakter

abstrakcyjny i wymagają konkretyzacji. Oznacza to, że przy powołanej

podstawie z art. 3931 pkt 1 kpc konieczne jest wskazanie konkretnych przepisów

prawa materialnego, które zostały błędnie zinterpretowane lub niewłaściwie

zastosowane (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1997 r., III

CKN 13/97 – OSNC 1997, z. 8, poz. 114 oraz z dnia 2 kwietnia 1997 r., II CKN

98/96 – OSNC 1997, z. 10, poz. 144).

W kasacji pozwanego powołana została tylko pierwsza jej podstawa (art.

3931 pkt 1 kpc), przy czym jako naruszony przepis wskazano § 5 ust. 1 pkt 6

owu AC.

Ustawa wymaga, aby naruszonym przepisem był przepis prawa

materialnego. Należy więc rozważyć, czy taki charakter mają ogólne warunki

umów wydane przez ubezpieczyciela. W obecnym stanie prawnym charakter

normatywny mają jedynie ogólne warunki ubezpieczeń obowiązkowych,

wydawane w drodze rozporządzenia przez Ministra Finansów na podstawie art.

5 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (tekst jedn.

Dz.U. z 1996 r., Nr 11, poz. 62, ze zm.). Ogólne warunki ubezpieczeń

dobrowolnych, do których należą ogólne warunki ubezpieczenia autocasco,

mają charakter nienormatywny, a ich moc wiążąca opiera się na woli stron

zawierających umowę (por. art. 385 kc). Nie są więc źródłem prawa ani normą

prawnomaterialną w rozumieniu art. 3931 pkt 1 kpc (zob. orzeczenie Sądu

Najwyższego z dnia 9 lipca 1999 r, III CKN 229/98 – nie publ.), a tym samym

nie mogą być wskazywane w kasacji jako norma prawa, której naruszenie

mieści się w pierwszej podstawie kasacyjnej (orzeczenie Sądu Najwyższego

z dnia 24 czerwca 1998 r, I CKN 774/97 – nie publ.).

Z przedstawionych względów należy przyjąć, iż pozwany nie wskazał

w kasacji

jakiegokolwiek

naruszonego

przepisu

prawa

materialnego

i w konsekwencji nie doszło do skonkretyzowania podstaw kasacyjnych. Braki

kasacji w zakresie przytoczenia i uzasadnienia jej podstaw nie podlegają

naprawieniu w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma

procesowego. Kasacja wówczas dotknięta jest nienaprawialnym brakiem

istotnym, dyskwalifikującym ten środek odwoławczy (zob. orzeczenia Sądu

Najwyższego z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97 – OSNC 1998,

z. 4, poz. 59).

Wobec niedopuszczalności kasacji pozwanego należało w konsekwencji

ją odrzucić (art. 3938 § 1 kpc w związku z art. 3935 kpc).

aw

jg