II CKN 241/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CKN 241/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 marca 1999 roku

Sąd Najwyższy, Izba Cywilna,

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN – G. Bieniek

Sędziowie:

SN – M. Kocon (spraw.)

SN – B. Myszka

Protokólant: A. Banasiuk

po rozpoznaniu w dniu 19 marca 1999 roku

na rozprawie sprawy z powództwa L. S.

przeciwko C. B. i Przedsiębiorstwu […] „J.” Spółce z ograniczoną

odpowiedzialnością w K.

o zapłatę,

na skutek kasacji pozwanych,

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 12 grudnia 1997 roku, sygn. akt II Ca […],

1. oddala kasację;

2. zasądza

od

pozwanych

na

rzecz

powódki

(dwieście) z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

zł

UZASADNIENIE

Powódka L. S. domagała się zasądzenia od C. B. i Przedsiębiorstwa

[…] Sp. z o.o. 6.805, 47 zł. Twierdziła, że pozwani bezzasadnie odmawiają jej

zapłacenia reszty wynagrodzenia za wykonane roboty remontowe na obiekcie

stanowiącym wówczas własność pozwanego C. B..

Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa. Zarzucając brak legitymacji

czynnej powódki podnieśli, że roboty remontowe za wykonanie których

powódka dochodzi zapłaty reszty wynagrodzenia objęte były umową zawartą

z mężem

powódki

prowadzącym

działalność

gospodarczą

pod

nazwą

Firma Budowlano – Handlowa „[…]”, a nie z powódką prowadzącą działalność

gospodarczą pod nazwą Firma Budowlana „[…]”.

Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z dnia 23 czerwca 1997 r., zasądził

od pozwanych 6805,47 zł zastrzegając, że zapłata tej kwoty przez jednego

z pozwanych zwalnia drugiego. Sąd ten ustalił, że pozwany C. B. zlecił

pozwanej Spółce prowadzenie remontu budynku mieszkalnego przy ulicy

C. […] w K. i wykonywanie nadzoru inwestorskiego. Pozwana Spółka

wykonanie części tego remontu powierzyła - ustną umową - powódce,

prowadzącej

wówczas

działalność

gospodarczą

pod

nazwą

Firma

Budowlana „[…]”, w której imieniu działał jej mąż. Powódka, przyjmująca

zamówienie na wykonane roboty wystawiła faktury - sprawdzone przez

pozwaną Spółkę - na kwotę 338054700 zł (starych), z czego pozwani zapłacili

jedynie 270000000 zł (starych).

W apelacji zaś pozwani zarzucili sprzeczność istotnych ustaleń z treścią

zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie, że z powódką

łączyła ich ustana umowa o roboty remontowe.

Zarówno ustalenia Sądu I instancji, jak i jego rozważania prawne zostały

przez Sąd Wojewódzki w K. uznane za prawidłowe, toteż apelacja pozwanych -

podnosząca przytoczony zarzut „sprzeczności ustaleń z treścią zebranego

materiału dowodowego” - została wyrokiem tego Sądu, z dnia 12 grudnia

1997 r., oddalona.

Kasacja pozwanych - oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c. zawiera zarzut naruszenia przepisów procedury - art. 316 k.p.c. oraz prawa

materialnego - 647 k.c., i zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku

i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 393 11k.p.c.),

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy

już wielokrotnie wyjaśniał, że jeżeli skarżący

z powołaniem się na obie podstawy kasacji (art. 393 1 k.p.c.) kwestionuje

zasadność zaskarżonego orzeczenia w całości to niezależnie od kolejności

przytoczenia i uzasadnienia tych podstaw, w pierwszej kolejności wymaga

rozważenia podstawa przewidziana w art. 3931 pkt. 2 k.p.c., bowiem zarzut

naruszenia

prawa

w odniesieniu

do

materialnego

może

być

właściwie

ustalonego

stanu

faktycznego

oceniony

będącego

tylko

podstawą

zaskarżonego orzeczenia. Powyższe zatem uzasadnia ustosunkowanie się –

w pierwszej kolejności – do podstawy przewidzianej w art. 3931 pkt. 2 k.p.c.,

w ramach której to podstawy skarżący zarzucili naruszenie art. 316 k.p.c.

(w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 1996 r.).

W myśl art. 316 k.p.c. sąd pierwszej instancji wydaje wyrok biorąc za

podstawę stan rzeczy

istniejący w chwili orzekania. „Stanem rzeczy”

w rozumieniu art. 316 k.p.c. są zarówno przepisy prawa, na których podstawie

ma być wydane rozstrzygnięcie, jak i okoliczności faktyczne. Według chwili

orzekania sąd ten uwzględnia i ocenia wszelkie zmiany powstałe w toku sprawy

w zakresie stanu prawnego i faktycznego. Zasada co do stanu sprawy

miarodajnego dla orzekania ma, z mocy art. 381 i 382 k.p.c., odpowiednie

zastosowanie także w postępowaniu apelacyjnym [por. np. postanowienie SN

z dnia: 29 lipca 1998 r. (sygn. akt II CKN 748/97) Biul. SN 1999, nr 1, poz.

9 i 10 listopada 1998 r. (sygn. akt III CKN 259/98) Wokanda 1999, z. 2, poz. 8].

Pomiędzy bowiem chwilą orzekania przez sąd I instancji a chwilą orzekania

przez sąd apelacyjny „stan rzeczy”, na którym zostało oparte zaskarżone

rozstrzygnięcie, może ulec zmianie. Zarzut naruszenia przez Sąd II instancji art.

316 k.p.c. jest jednakowoż bezzasadny skoro autor kasacji nie opiera jego na

twierdzeniu, że doszło do zmiany „stanu rzeczy” sprawy przed wydaniem

wyroku przez ten Sąd. Kwestia przeto stosowania tego przepisu w postępowaniu

przed tym Sądem nie wchodzi w ogóle w rachubę.

Przy braku zaś zasadnych zarzutów naruszenia przepisów postępowania

dla rozpoznania wytoczonej w kasacji podstawy pierwszej z art. 393 1 k.p.c.

miarodajny jest stan faktyczny sprawy ustalony w dotychczasowym

postępowaniu i stanowiący podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia. Na

gruncie zaś tych ustaleń brak usprawiedliwienia dla tej podstawy kasacji.

Należy tu zauważyć, że w ramach tej podstawy wysunięty został zarzut

naruszenia art. 647 k.c. przez jego błędną wykładnię. Błędna wykładnia polega

na mylnym rozumieniu treści lub znaczenia przepisu prawnego (chodzi

najczęściej o niezrozumienie właściwych intencji ustawodawcy). Celem bowiem

wykładni jest wyjaśnienie właściwej treści i rzeczywistego znaczenia przepisu

prawnego.

Sad II instancji, wbrew odmiennemu zapatrywaniu autora kasacji,

dokonując wykładni art. 647 k.c. trafnie uznał, że umownemu obowiązkowi

wykonawcy oddania obiektu odpowiada obowiązek inwestora odebrania tego

obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Stosownie przeto do tego

przepisu, powódce jako wykonawcy, należała się zapłata reszty wynagrodzenia

za wykonane roboty remontowe.

Z powyższych względów na podstawie art. 39312 k.p.c. orzeczono jak

w wyroku.

aw

db