II CKN 1060/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CKN 1060/98

POSTANOWIENIE

Dnia 2 czerwca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - Marian Kocon

Sędziowie:

SN - Elżbieta Skowrońska-Bocian (spraw.)

SN - Zbigniew Strus

po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2000 r.

na rozprawie sprawy z wniosku E. P., H. Ż., U. M. i S. W.

z udziałem H. K., Polskich Kolei Państwowych, Skarbu Państwa Starosty

Powiatowego w P.

o ustanowienie służebności drogi koniecznej

na skutek kasacji uczestniczki H. K.

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego

z dnia 27 lipca 1998 r.,

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację; zasądzić od uczestniczki postępowania na rzecz

wnioskodawców kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy postanowieniem z 23 marca 1998 r. sygn. akt I Ns 704/92

obciążył służebnością drogi koniecznej nieruchomość będącą przedmiotem

własności uczestniczki postępowania H. K. Sąd ustalił, że nieruchomości

wnioskodawców oraz uczestniczki postępowania powstały w wyniku działu

spadku po A. P. Wnioskodawcy w latach osiemdziesiątych zabudowali swoje

działki; wjazd na każdą z nich znajduje się od strony zachodniej. Dojeżdżając do

swoich działek korzystali z drogi biegnącej wzdłuż zachodniej granicy ich

działek w kierunku południowym, a dalej zachodnią częścią działki nr 410

(należącej do uczestniczki postępowania) do ul. Ł.

Droga ta istniała od wielu lat, został w niej przeprowadzony także wodociąg.

Biegły wskazał dwa warianty przeprowadzenia drogi koniecznej.

Wariant pierwszy pokrywa się w całości z drogą istniejącą w działce

uczestniczki postępowania. Według wariantu drugiego droga ta biegłaby po

nieruchomości, której stan prawny nie jest uregulowany i w miejscu, w którym

dotychczas nie istniał przejazd. Biegły wskazał też, że ustanowienie drogi

koniecznej według wariantu pierwszego nie odbierze działce uczestniczki

charakteru budowlanego, jednak nieruchomość ta straci na atrakcyjności.

Apelacja uczestniczki postępowania została oddalona postanowieniem

Sądu Wojewódzkiego z 27 lipca 1998 r. sygn. akt II Ca 272/98. W uzasadnieniu

Sąd wskazał, że ustalenia Sądu Rejonowego są poprawne i wystarczające dla

potrzeb orzeczenia. Ustanowienie służebności w sposób przyjęty przez ten Sąd

jest zgodne ze stanem faktycznym, z zasadami współżycia społecznego, a także

powoduje stosunkowo niewielki uszczerbek dla nieruchomości obciążonej.

Kasacja uczestniczki postępowania oparta została na obu podstawach

określonych w art. 3931 kpc. W ramach podstawy pierwszej wskazuje się

naruszenie art. 145 § 2 i 3 kc przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że

przeprowadzenie drogi koniecznej przez grunt uczestniczki postępowania

odpowiada wymogom, mimo iż powoduje znaczny uszczerbek dla tej

nieruchomości. Ponadto pozostaje to w sprzeczności z interesem społecznogospodarczym, a istnieje możliwość przeprowadzenia drogi koniecznej w inny

sposób. W ramach drugiej podstawy skarżąca podnosi naruszenie art. 233 § 1

i art. 328 § 2 kpc przez dokonanie ustaleń w sposób przekraczający swobodną

ocenę dowodów, a także ogólnikowe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia.

Oddalając kasację Sąd Najwyższy miał na uwadze, co następuje:

Uzasadnienie kasacji ocenić należy jako ogólnikowe. W istocie zawiera

ono jedynie przedstawienie odmiennego punktu widzenia na pożądany przebieg

drogi koniecznej. Skarżąca nie wskazuje, na czym miałoby polegać naruszenie

art. 233 § 1 kc, poza wskazaniem, że ustaleń dokonano w sposób przekraczający

granice swobodnej oceny dowodów. Nie precyzuje także, w czym wyraża się

naruszenie art. 145 § 2 i 3 kc.

W

rozpoznawanej

sprawie

oba

Sądy

orzekające

wybrały

taki

wariant przebiegu drogi koniecznej, który oceniły jako bardziej odpowiadający

kryteriom wskazanym w art. 145 § 2 i 3 kc. Ocena ta w świetle zebranego

w sprawie materiału dowodowego nie nasuwa zastrzeżeń. Zmniejszenie

wartości nieruchomości obciążonej zrekompensowane zostało wynagrodzeniem.

Zaskarżone orzeczenie odpowiada zatem prawu.

Z tych względów kasacja podlegała oddaleniu jako pozbawiona

usprawiedliwionych podstaw (art. 39312 kpc). O kosztach orzeczono na

podstawie art. 520 § 3 kpc.