II CKN 1003/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedjako nabywczyni wymieniona została jedynie S. B., a także że środki na zakup nieruchomości. Wyłączną właścicielką jest S. B., matka powoda. Stąd żądanie
Legislator headnote
AI generatedII CKN 1003/98 · Sąd Najwyższy: B., a także że środki na zakup nieruchomości. Wyłączną właścicielką jest S. B., matka powoda. Stąd żądanie
Full text
Sygn. akt II CKN 1003/99
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2000 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN - Zdzisław Świeboda
Sędziowie:
SN - Elżbieta Skowrońska-Bocian (spraw.)
SN - Hubert Wrzeszcz
Protokolant: Anna Jasińska
po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2000 r.
na rozprawie sprawy z udziałem następców prawnych W. B.
w osobach: D. B., M. B. i B. B.
przeciwko G. G.
o uznanie darowizny za bezskuteczną i ustalenie
na skutek kasacji powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 29 lipca 1998 r., syg. akt I ACa […]
oddala kasację.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 17 marca 1998 r. sygn. akt I C […] Sąd Wojewódzki w K.
oddalił powództwo W. B. przeciwko G. G. o uznanie za bezskuteczną
darowizny udziału w wysokości ½ w nieruchomości opisanej bliżej w pozwie.
Umową tą matka powoda S. B. darowała wspomniany udział pozwanemu.
Sad ustalił, że powód był właścicielem gospodarstwa rolnego, w którym
mieszkał
razem
z
matką.
Matce
przysługiwała
służebność
mieszkania. Za jej zrzeczenie się powód obiecał kupić matce mieszkanie.
Umową z 28 marca 1989 r. matka powoda nabyła udział w nieruchomości
i zamieszkała w znajdującym się tam budynku. Poza sporem jest, że w umowie
jako nabywczyni wymieniona została jedynie S. B., a także że środki na zakup
nieruchomości pochodziły z majątku powoda. On także poniósł koszty remontu
budynku, w którym zamieszkał wraz z drugą żoną w 1991 r.
W ustalonym stanie Sąd uznał, że nabycie nieruchomości nastąpiło
w imieniu i na rachunek matki powoda, a jemu samemu nie służy ani prawo
własności, ani roszczenie o przyniesienie na niego udziału we współwłasności
nieruchomości. Wyłączną właścicielką jest S. B., matka powoda. Stąd żądanie
ustalenia bezskuteczności umowy darowizny jest bezzasadne.
Apelacja powoda oddalona została wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z 29 lipca 1998 r. sygn. akt I ACa […]. Sąd drugiej instancji podzielił
stanowisko Sądu Wojewódzkiego wskazując dodatkowo, że powód wywodzi
swoje prawo do nieruchomości z tego, że spłacił rodzeństwo, a matka mówiła
mu, że kiedyś będzie to jego, w formie jakiejś darowizny. Obietnice takie
nie mają jednak znaczenia prawnego. Powód nie wykazał także, aby nastąpiło
fiducjarne nabycie nieruchomości – w imieniu matki, ale na rachunek powoda.
Kasacja powoda oparta została na pierwszej podstawie kasacyjnej
(art. 3931 pkt 1 kpc). Sformułowany w niej został zarzut naruszenia art. 59 kc
przez jego niezastosowanie w wyniku błędnej oceny woli powoda oraz jego
matki.
W toku postępowania powód zmarł i do procesu wstąpili jego następcy
prawni.
Oddalając kasację Sąd Najwyższy miał na uwadze co następuje:
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Oparta została na pierwszej
podstawie kasacyjnej tymczasem w jej uzasadnieniu zawarta została polemika
z oceną
materiału
dowodowego
dokonaną
przez
Sądy
orzekające.
Brak powołania podstawy wskazanej w art. 3931 pkt 2 kpc czyni niemożliwym
ustosunkowanie się do zawartych tam stwierdzeń i zarzutów. Na marginesie
jedynie można zauważyć, że istnienie ważnego zobowiązania do przeniesienia
własności nieruchomości uzależnione jest od wyrażenia przez właściciela woli
takiego zobowiązania się w formie aktu notarialnego (art. 158 zd. 1 kc).
Umowa w takiej formie pomiędzy powodem a jego matką nie została zawarta.
Skorzystanie zaś z ochrony przewidzianej w art. 59 kc zależy od istnienia
ważnego zobowiązania, którego wykonanie czyni niemożliwym zawarta przez
zobowiązanego umowa.
Z tych względów kasacja podlegała oddaleniu jako pozbawiona
usprawiedliwionych podstaw (art. 39312 kpc).
aw
jg