Supreme Court dismisses appeal allowing health care facility to own property transferred by state.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the State Treasury's cassation appeal against a lower court ruling that upheld a health care facility's ownership of state property. The State argued that the facility could only manage property in use, not own it, citing the Healthcare Act. The court rejected this, ruling that the Act guarantees management autonomy without restricting the facility from acquiring ownership, which is permitted by the Real Estate Management Act. Consequently, the cassation was rejected, and the State was ordered to pay the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 53 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej; Art. 51 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami: The provision guaranteeing the autonomy of public health care facilities in managing assets does not preclude the acquisition of ownership rights, as there is no legal conflict between the two statutes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CK 485/04
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Gerard Bieniek
SSN Barbara Myszka
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Starosty W.
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w W.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2005 r., kasacji strony
powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2004 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala kasację i zasądza od powodowego Skarbu Państwa na rzecz pozwanego
Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej kwotę 5.400 zł (pięć
tysięcy czterysta złotych) kosztów procesu za instancję kasacyjną.
Uzasadnienie
Oddalając - zaskarżonym wyrokiem apelację powodowego Skarbu Państwa Sąd
Apelacyjny przytoczył niesporny stan faktyczny będący podstawą oddalenia powództwa.
Mianowicie pozwany Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej powstał w
wyniku przekształcenia Zakładu Opieki Zdrowotnej w W., na mocy zarządzenia b.
Wojewody L. z dnia 10 grudnia 1997 r., uzupełnionego kolejnymi zarządzeniami
Wojewody z dnia 10 lipca i 29 grudnia 1998 r. Na podstawie umowy nieodpłatnego
przeniesienia prawa własności nieruchomości z dnia 30 grudnia 1998 r. zawartej w
formie aktu notarialnego Skarbu Państwa w imieniu którego działał b. Wojewoda
Leszczyński pozwany Zakład Opieki Zdrowotnej nabył nieruchomości, obejmujące
sporne działki nr (…)/3, (…)5, (…)3, (…)/2 i (…)/1 położone w W.
Sądy obu instancji nie znalazły podstaw do zakwestionowania ważności tej
umowy bowiem stosownie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach
opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) samodzielny publiczny zakład opieki
zdrowotnej gospodaruje samodzielnie przekazanymi w nieodpłatne użytkowanie i
majątkiem Skarbu Państwa lub komunalnym oraz majątkiem własnym (otrzymanym i
zakupionym). Przepis te określa jedną z zasad gospodarowania majątkiem przez zakład
opieki zdrowotnej. W ocenie sądów obu instancji pozwany Zakład mógł – bez żadnych
przeszkód prawnych - nie tylko nabywać na własność nieruchomości, ale także
otrzymywać ogół praw majątkowych bez ograniczenia co do ich przedmiotu. Możliwość
taką przewiduje art. 53 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który dopuszcza
przekazanie tworzonej państwowej osobie prawnej nieruchomości na własność lub w
wieczyste użytkowanie. Przepisu art. 53 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie
można - w zgodnej ocenie Sądów obu instancji - traktować jako przepisu szczególnego,
skoro zarówno hipotezy jaki i dyspozycje wymienionych wyżej przepisów są odmienne.
Nie ma więc zakresu, w którym - wbrew odmiennym twierdzeniom powodowego Skarbu
Państwa - dochodziłoby do kolizji między obu normami.
Kasację złożył powodowy Skarb Państwa – Starosta W.
Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię
polegającą na przyjęciu przez Sądy obu instancji zapatrywania, że pomiędzy art. 53 ust.
1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej a art. 53 ust. 2 ustawy o gospodarce
nieruchomościami nie zachodzi kolizja.
Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz
poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 15 września 2003 r. sygn.
akt I C (…) i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego jej rozpoznania wraz z
rozstrzygnięciem o kosztach procesu za wszystkie instancje.
Pozwany: Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w złożonej
odpowiedzi na kasację wnosił o jej oddalenie z zasądzeniem kosztów procesu za
instancję kasacyjną.
Sąd Najwyższy - po uwzględnieniu treści art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o
zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów
powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98) - zważył, co następuje:
W myśl art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki
zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) samodzielny publiczny zakład opieki
zdrowotnej gospodaruje samodzielnie przekazanymi w nieodpłatne użytkowanie
nieruchomościami i majątkiem Skarbu Państwa lub komunalnym oraz majątkiem
własnym (otrzymanym i zakupionym). Przepis ten stanowi o samodzielności tego
podmiotu w zakresie gospodarowania składnikami jego majątku, w skład którego
wchodzą wymienione prawa majątkowe. W literaturze przedmiotu przez prawa
majątkowe rozumie się prawa bezpośrednio uwarunkowane interesem ekonomicznym
uprawnionego. Mają one bowiem z reguły zabezpieczyć uprawnionemu materialne
środki jego egzystencji. Powołany przepis art. 53 ust. 1 ustawy o zakładach opieki
zdrowotnej nie pozostawia wątpliwości co do tego, że w wypadku przekazania
samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki zdrowotnej w nieodpłatne użytkowanie
nieruchomości i majątku - Skarbu Państwa lub komunalnego, zakład ten gospodaruje
nimi samodzielnie. Jest to przepis o charakterze gwarancyjnym, mający zapewnić
samodzielność
w
zakresie
gospodarowania.
Zastrzeżona
w
ustawie
pozycja
samodzielności wyznacza specyficzną pozycję i cechę tego majątku, wynikającą z
funkcji jaką w obowiązującym
porządku
prawnym
ma do spełnienia podmiot
gospodarujący tym majątkiem. Poza uzyskaniem majątku w drodze przekazania
samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej może otrzymać lub zakupić majątek o
czym rozstrzyga omawiany art. 53 ust. 1 powołanej ustawy. Nie można zatem - wbrew
odmiennym twierdzeniom skarżącego Skarbu Państwa - zasadnie negować stanowiska
wyrażonego przez Sądy obu instancji, iż samodzielne publiczne zakłady opieki
zdrowotnej mogą zarówno nabywać, jak i otrzymywać ogół praw majątkowych bez
ograniczenia co do ich przedmiotu. Nie istnieją bowiem podstawy do wprowadzania
ograniczeń, których ustawa nie nakłada i nie wymienia. Wniosek przeciwny do
prezentowanego przez skarżącego w kasacji zakazu przekazania pozwanemu
Zakładowi prawa własności nieruchomości znajduje potwierdzenie w art. 51 i n. ustawy
o gospodarce nieruchomościami. Jedną z dopuszczalnych form wyposażenia przez
Skarb Państwa państwowej osoby prawnej w nieruchomości jest – stosownie do art. 51
ust. 2 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami - przeniesienie własności
nieruchomości. Pomiędzy przepisami art. 53 ust. 1 ustawy o zakładach opieki
zdrowotnej z przepisami art. 51 i n. ustawy o gospodarce nieruchomościami nie
zachodzi jak to trafnie wskazały Sądy obu instancji – kolizja, co pozwala na
stwierdzenie, że kasacja nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega
oddaleniu z zasądzeniem na rzecz strony pozwanej żądanych kosztów procesu za
instancję kasacyjną (art. 39312 w zw. z art. 39318, 391 § 1, 108 § 1 w zw. z art. 98 § 1
oraz 3 i art. 99 k.p.c.).
Z powyższych przyczyn i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w
sentencji wyroku.