Supreme Court dismisses appeal due to lawyer's loss of authority after client's death in personal rights case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal, ruling the lawyer lost authority to act after the client's death. Although the client died before the appeal was filed, the court held that the right to life annuity is personal and non-transferable to heirs. Consequently, the lawyer could not validly file the appeal on behalf of the deceased client.
Legislator headnote
AI generatedArt. 96 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.: The power of attorney expires upon the death of the client; if the claimed right is personal and non-hereditary, the lawyer loses the capacity to file a cassation appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CK 475/04
POSTANOWIENIE
Dnia 4 lutego 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Tadeusz Domińczyk
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa L. F.
przeciwko E. B. i R. B.
o rozwiązanie umowy dożywocia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie
Cywilnej w dniu 4 lutego 2005 r., kasacji powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego
z dnia 14 kwietnia 2004 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca kasację i nie obciąża strony powodowej kosztami postępowania
kasacyjnego na rzecz strony pozwanej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2003 r. rozwiązał umowę
dożywocia zawartą w dniu 16 lutego 1998 r. przez L. F. i E. oraz R. małżonków B.
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 marca 2004 r. oddalił apelację pozwanych, a
postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2004 r. wyrok ten oraz wyrok Sądu Okręgowego
uchylił i postępowanie umorzył z uwagi na śmierć powoda L. F. w dniu 21 marca 2004 r.
W motywach odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego wpisanej do księgi
zasad prawnych z dnia 16 marca 1970 r. III CZP 112/69 (OSNCP 1971/1/1),
wyjaśniającej że roszczenie dożywotnika będącego zbywcą nieruchomości, który po
wytoczeniu powództwa o rozwiązanie umowy o dożywocie zmarł przed zakończeniem
tego postępowania nie przechodzi na jego spadkobiercę oraz stanowiska Sądu
Najwyższego wyrażonego w późniejszych orzeczeniach stwierdzającego, że prawo
dożywocia i roszczenia z niego wynikające mają charakter osobisty, że prawo to jest
niezbywalne oraz niedziedziczne i wygasa z chwilą śmierci dożywotnika.
Jako podstawę prawną tego orzeczenia powołał przepisy art. 64 § 1, art. 71 i 355
§ 1 k.p.c., art. 332 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
Pełnomocnik powoda w kasacji zarzucając naruszenie przepisów art. 355 § 1 i 2,
art. 332 § 2 k.p.c. oraz art. 393 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia oraz przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 3932 § 1 k.p.c. skuteczne wniesienie kasacji jest
uzależnione od jej sporządzenia przez adwokata działającego na podstawie
pełnomocnictwa obejmującego swoim zakresem także sporządzenie kasacji.
Zgodnie z przepisem art. 96 k.p.c. pełnomocnictwo procesowe wygasa w razie
śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej. Jak wynika z akt przedmiotowej
sprawy powód L. F. zmarł w dniu 21 marca 2004 r., zatem z tym dniem wygasło
udzielone przez niego pełnomocnictwo adwokatowi M. P., który z uwagi na przedmiot
sprawy nie mógł już skutecznie działać w procesie. Wprawdzie według zdania drugiego
art. 96 k.p.c. mimo wygaśnięcia pełnomocnictwa pełnomocnik jest uprawniony do
działania w procesie aż do zawieszenia postępowania jednakże dotyczy to sytuacji, w
której w procesie w miejsce zmarłej strony wstępują jej następcy prawni. Wówczas
pełnomocnik działając w okresie między śmiercią strony a prawomocnym zawieszeniem
postępowania, działa ze skutecznością wobec spadkobierców. Tymczasem według
utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, do którego odwołał się Sąd Apelacyjny w
postanowieniu zaskarżonym kasacją, dochodzone przez powoda roszczenie ma
osobisty charakter, co oznacza, że jest nierozerwalnie związane z jego osobą jako
dożywotnikiem. Wygasa więc z chwilą jego śmierci i w konsekwencji nie przechodzi na
spadkobierców. Z tego względu nie ma w sprawie zastosowania zd. 2 art. 96 k.p.c., lecz
zd. 1 tego przepisu, zatem z chwilą śmierci powoda pełnomocnictwo udzielone
adwokatowi M. P. wygasło i utracił on zdolność postulacyjną do wniesienia kasacji. Z
tych przyczyn kasację, jako niedopuszczalną odrzucono (art. 393 7 § 2 k.p.c.).