II CK 420/05 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego wydany został w dniu 19 stycznia 2005 r. Właściwym środkiem zaskarżenia tego wyroku była kasacja. Stosownie do treści art. 3
Legislator headnote
AI generatedart. 3931 § 1 k.p.c, art. 102 k.p.c; II CK 420/05 · Sąd Najwyższy: Właściwym środkiem zaskarżenia tego wyroku była kasacja. Stosownie do treści art. 3
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CK 420/05
POSTANOWIENIE
Dnia 17 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Domińczyk
w sprawie z powództwa R. N. przeciwko M. N. o zachowek, na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2005 r., na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca kasację i odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania
kasacyjnego na rzecz pozwanego.
Uzasadnienie
Zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego wydany został w dniu 19 stycznia 2005 r.
Właściwym środkiem zaskarżenia tego wyroku była kasacja. Stosownie do treści art. 3
ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98) do złożenia i
rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy,
czyli przed dniem 6 lutego 2005 r., aktualność zachowały przepisy dotychczasowe.
Oznacza to, iż w tym konkretnym przypadku wniesienie kasacji obwarowane było
terminem miesięcznym liczonym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej (art.
3931 § 1 k.p.c.). Termin ten upłynął z dniem 24 czerwca 2005 r., skoro doręczenie
nastąpiło 24 maja 2005 r. Tymczasem kasacja, nazwana skargą kasacyjną nadana
została w urzędzie pocztowym dnia 22 lipca 2005 r., a zatem po terminie. Jako
spóźniona podlegała zatem odrzuceniu na zasadzie art. 393 7 § 2 k.p.c.
Skutków uregulowania w powołanej ustawie zmieniającej nie dostrzega także
strona przeciwna, niepotrzebnie wdając się w ocenę zasadności kasacji. Bez potrzeby
zaś podjęta czynność nie powinna obciążać kosztami przeciwnika, co uzasadnia
zastosowanie art. 102 k.p.c.