Legislator Case Law & Legislation
II CK 333/04 AI generated

Supreme Court remands case for retrial where unanimous shareholder resolutions validly created capital contribution obligation.

Case Number II CK 333/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the appellate court's dismissal of the plaintiff's claim for unpaid capital contributions. The lower court incorrectly classified payments as loans or unjust enrichment because it failed to recognize valid unanimous shareholder resolutions creating a new contribution obligation. The court ruled that such resolutions, requiring unanimous consent, legally bind shareholders to pay even without prior contractual clauses.

Legislator headnote

AI generated

Art. 246 § 3 KSH; Art. 177 KSH: When a shareholders' agreement does not stipulate capital contributions, a unanimous resolution by all shareholders to introduce such an obligation creates a binding legal duty for shareholders to fulfill it.

Keywords

AI generated
unanimous shareholder resolution capital contribution obligation shareholders' agreement amendment unjust enrichment defense loan characterization KSH article 246 KSH article 177

Cited Legislation

AI generated
Art. 246 § 3 KSH
Art. 177 KSH
Art. 410 § 2 k.c.
naruszenia art. 410 § 2, 58, 411 pkt 1 k.c.
Art. 58 k.c.
Art. 411 pkt 1 k.c.
Art. 231 k.p.c.
naruszenia art. 410 § 2, 58, 411 pkt 1 k.c. oraz art. 231, 233 w zw. z art. 382 k.p.c. i
Art. 233 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
naruszenia art. 410 § 2, 58, 411 pkt 1 k.c. oraz art. 231, 233 w zw. z art. 382 k.p.c. i
art. 3931 k.p.c
Kasacja powódki – oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c.
art. 382 k.p.c
naruszenia art. 410 § 2, 58, 411 pkt 1 k.c. oraz art. 231, 233 w zw. z art. 382 k.p.c. i

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CK 333/04

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa M. S.

przeciwko "G.(…)" spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.

o zapłatę,

po rozP. na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 5 stycznia 2005 r.,

kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lutego 2004 r., sygn. akt

I ACa (…),

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 5 lutego 2004 r. oddalił apelację pozwanego od

wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 kwietnia 2003 r., którym to wyrokiem Sąd

Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 90.500 zł z odsetkami oraz

orzekł o kosztach postępowania. U podłoża tego rozstrzygnięcia legł pogląd, że w

sprawie brak podstaw do uznania dokonanych przez powoda wpłat na rzecz spółki jako

dopłat do kapitału. Dokonana bowiem przez powoda wpłata 22.500 zł stanowiła

pożyczkę, a kwota 68.000 zł nienależne świadczenie.

Kasacja powódki – oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c. - zawierała zarzut

naruszenia art. 410 § 2, 58, 411 pkt 1 k.c. oraz art. 231, 233 w zw. z art. 382 k.p.c. i

zmierzała do zmiany zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa, bądź jego

uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rację ma Sąd Apelacyjny, że obowiązek do dopłat ma charakter fakultatywny, to

znaczy, że może być wprowadzony do umowy spółki z woli jej stron, tj. wspólników.

Inaczej mówiąc jedynym źródłem obowiązku dopłat jest umowa spółki. W sytuacji gdy

dopłaty nie są przewidziane w umowie spółki, zmiana umowy spółki polegająca na

wprowadzeniu postanowienia przewidującego możliwość nałożenia dopłat wymaga

jednomyślności jako zmiana umowy spółki zwiększająca świadczenia wspólników (art.

246 § 3 KSH). Dopłaty mogą być w takiej sytuacji nałożone na wspólnika dopiero po

dokonaniu stosownej zmiany umowy spółki i wpisie tej zmiany do rejestru.

Wychodząc z tych założeń Sąd Apelacyjny trafnie uznał, na gruncie poczynionych

ustaleń, że dokonane przez skarżącego wpłaty nie stanowiły dopłat w rozumieniu art.

177 kodeksu spółek handlowych. W sytuacji bowiem gdy umowa spółki nie przewiduje

obowiązku dopłat, to wspólnicy nie mogą w oparciu o przepisy kodeksu spółek

handlowych zrealizować dopłat jedynie na podstawie uchwały wspólników.

Uszło jednakże uwagi Sądu Apelacyjnego, że zobowiązanie się wspólników do

dokonania wpłat na rzecz spółki na podstawie takiej uchwały, oceniane powinno być na

podstawie przepisów kodeksu cywilnego. W rezultacie Sąd Apelacyjny przy ocenie

charakteru prawnego dokonanych przez powoda wpłat pominął ustalenie, iż w czerwcu

1999 r. a następnie 13 grudnia 1999 r., zostały podjęte jednomyślne uchwały o

zobowiązaniu się wspólników - w razie potrzeby - do dokonania na rzecz spółki wpłat

gotówkowych, które będą przeznaczone na podwyższenie kapitału zakładowego przez

utworzenie nowych udziałów, które miały być objęte przez wspólników stosownie do

wpłaconych kwot, a co za tym idzie, przedwcześnie uznał, że wymienione wpłaty

stanowiły pożyczkę i nienależne świadczenie.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.