II CK 17/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CK 17/04

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 września 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Tadeusz Domińczyk

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Protokolant Anna Banasiuk

w sprawie z powództwa "A." - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N.

przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeniowemu "C." Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej

w dniu 29 września 2004 r.,

kasacji strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 13 sierpnia 2003 r.,

1) zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddala apelację;

2) zasądza

od

pozwanego

na

rzecz

powódki

46.435

zł

(czterdzieści sześć tysięcy czterysta trzydzieści pięć) tytułem

kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2003 r. Sąd Apelacyjny

zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w P. z dnia 29 stycznia 2003 r., zasądzający od pozwanego

Towarzystwa Ubezpieczeniowego „C.” S.A. na rzecz powodowej Spółki „A.”

681064,15 zł z odsetkami,

i oddalił powództwo. Sąd ustalił, że strony wiązała

gwarancja ubezpieczeniowa udzielona przez pozwane Towarzystwo w dniu 17

marca 2000 r., mocą której pozwany zobowiązał się do nieodwołalnego i

bezwarunkowego zapłacenia ceny za kupioną przez Spółkę z o.o. „O.” aparaturę

medyczną. Wyraził pogląd, że pozwany /gwarant/ zasadnie odmówił zapłaty tej

należności, gdyż skutecznie podniósł zarzut dotyczący zmiany terminu jej

wymagalności.

Kasacja powódki - oparta na podstawie pierwszej z art. 3931 k.p.c. – zawiera

zarzut naruszenia art. 65 § 1,2 k.c. oraz 3531 k.c., i zmierza do zmiany

zaskarżonego wyroku przez oddalenie apelacji, bądź jego uchylenia oraz

przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Bezspornym w sprawie jest, że pozwany na zlecenie kupującego udzielił

gwarancji zapłaty ceny sprzedażnej aparatury medycznej. Gwarancja udzielona

przez pozwanego /gwaranta/ stanowi zobowiązanie niezależne od stosunku

podstawowego

/umowy

sprzedaży/,

jak

również

od

stosunku

wiążącego

pozwanego /gwaranta/ ze zleceniodawcą /kupującym/ udzielenia gwarancji. Jest to

zobowiązanie o samodzielnym, nieakcesoryjnym charakterze. Z nieakcesoryjności

tego zobowiązania wynika natomiast, iż gwarant płaci własny, a nie cudzy dług.

Taki charakter tego zobowiązania przemawia za istotnym ograniczeniem zarzutów

przysługujących gwarantowi. Zasadniczo nie służą jemu zarzuty wynikające

z istniejącego stosunku podstawowego.

Z przedstawionego charakteru zobowiązania gwaranta Sąd Apelacyjny,

oddalając powództwo, nie wysnuł prawidłowych wniosków. Tak więc, wbrew

odmiennemu poglądowi Sądu Apelacyjnego, pozwany gwarant nie mógł odmówić

zapłaty ceny sprzedażnej sprzętu medycznego, powołując się na zmiany

wprowadzone przez strony umowy sprzedaży aneksem z dnia 24 marca 2000 r.,

dotyczące skrócenia terminu jej płatności. Upływ bowiem tego skróconego terminu

nastąpił w okresie trwania gwarancji, a przedmiotem gwarancji było spełnienie

świadczenia kupującego polegającego na zapłacie tej ceny.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku /art. 39315 k.p.c./.

jz