II BP 9/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II BP 9/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

w sprawie z powództwa Państwowego Przedsiębiorstwa Użyteczności Publicznej

Poczta Polska w Warszawie

przeciwko T.B.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 czerwca 2011 r.,

skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego w [..]

z dnia 13 października 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z

dnia 13 października 2009 r. oddalił zażalenie pozwanego T. B. na postanowienie

Sądu Okręgowego – Sądu Pracy w W. z dnia 9 lipca 2009 r., którym odrzucono

jego apelację od wyroku tego Sądu z dnia 20 maja 2009 r. z powodu nienależytego

opłacenia

tego

środka

zaskarżenia

przez

profesjonalnego

pełnomocnika

pozwanego.

Od tego postanowienia pozwany wniósł pismem z dnia 9 listopada 2010 r.

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

zaskarżając je w całości.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie prawa materialnego przez

dokonanie błędnej wykładni art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), a także

oczywiste naruszenie prawa materialnego przez dokonanie błędnej wykładni art. 9

oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234, poz. 1571).

Skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu

Apelacyjnego i zasądzenie od powoda kosztów procesu. .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 4241 § 1 k.p.c. - w brzmieniu nadanym przez art. 2 pkt 4 ustawy

z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr

155, poz. 1037), obowiązującym od 25 września 2010 r., można żądać stwierdzenia

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego

postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona

szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie

środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przywołana treść art. 4241 § 1 k.p.c.

ma zastosowanie do przedmiotowej skargi (wniesionej w dniu 9 listopada 2010 r. data stempla pocztowego), z tego względu, że ustawa zmieniająca nie zawiera

przepisów przejściowych, z których wynikałby obowiązek stosowania przepisu art.

4241 § 1 k.p.c. w dotychczasowym brzmieniu do skarg wniesionych w sprawach

prawomocnie zakończonych przed dniem wejścia w życie przedmiotowej

nowelizacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 r., I BP

10/10 – niepublikowane).

Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie

ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji

kończących postępowanie w sprawie, oraz postanowień co do istoty sprawy

kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu

nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń

sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem

polubownym za granicą (art. 424, art. 519, art. 1148 § 3, art. 1151 1 § 3 i nowy art.

1215 § 3). Od innych prawomocnych orzeczeń skarga nie przysługuje. W treści

tego uzasadnienia wskazano także, że nie uwzględniono uwag do projektu ustawy

zgłoszonych przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, które wskazywały na

potrzebę dodania przepisu o charakterze przejściowym, który dawałby podstawę do

rozpatrywania na „dotychczasowych zasadach" skarg o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji innych niż wyroki.

Postulat ten nie został uwzględniony z uwagi na zasadność bezpośredniego

zastosowania przepisów nowych.

W istocie bowiem powyższa zmiana legislacyjna nie pozbawia możliwości

dochodzenia odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie

prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem, innego niż wskazane w art.

4241 § 1 k.p.c., co więcej upraszcza jego drogę, bowiem stosownie do art. 424 1b

k.p.c. (dodanego na podstawie tej samej ustawy) - w wypadku prawomocnych

orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody

wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem

można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z

prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z

przysługujących jej środków prawnych.

Z

tych

względów

skarga

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 13 października 2009 r. podlega odrzuceniu na podstawie art.

4248 §1 k.p.c.