I ZW 5/25 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedUstawa wyłącza co do zasady możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia i zarządzenia wydane przez Sąd Najwyższy (art. 426 § 1 k.p.k. także w związku z treścią art. 466 § 1 k.p.k.), chyba że przepis szczególny wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia od zarządzenia czy postanowienia wydanego w najwyższej instancji sądowej. Ani przepisy k.p.k., ani przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, czy przepisy u.s.p., nie dają prawa stronie do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego wydane w trybie art. 36 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., a takie postanowienie zapadło w sprawie I ZW 5/25.
Legislator headnote
AI generatedart. 426 § 1 k.p.k, art. 466 § 1 k.p.k, art. 36 k.p.k, art. 429 k.p.k, art. 430 k.p.k; I ZW 5/25 · Sąd Najwyższy: 426 § 1 k.p.k. także w związku z treścią art. 466 § 1 k.p.k.), chyba że przepis szczególny wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia od zarządzenia czy postanowienia wydanego w najwyższej instancji sądowej. Ani przepisy k.p.k., ani przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, czy przepisy u.s.p., nie dają prawa stronie do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego wydane w trybie art. 36 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., a takie postanowienie zapadło w sprawie I ZW 5/25.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I ZW 5/25 ZARZĄDZENIE Dnia 30 kwietnia 2025 r. SSN Wiesław Kozielewicz zarządza: pismo z dnia 14 kwietnia 2025 r. obwinionego X. Y. – sędziego Sądu Rejonowego w G., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 18 kwietnia 2025 r., nazwane: „Zażalenie” pozostawić w aktach sprawy o sygn. I ZW 5/25, bez podejmowania czynności procesowych;
UZASADNIENIE
Ustawa wyłącza co do zasady możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia i zarządzenia wydane przez Sąd Najwyższy (art. 426 § 1 k.p.k. także w związku z treścią art. 466 § 1 k.p.k.), chyba że przepis szczególny wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia od zarządzenia czy postanowienia wydanego w najwyższej instancji sądowej. Ani przepisy k.p.k., ani przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, czy przepisy u.s.p., nie dają prawa stronie do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego wydane w trybie art. 36 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., a takie postanowienie zapadło w sprawie I ZW 5/25.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego, od wielu już lat, jednolicie, przyjmuje się, że wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia, które jest z mocy ustawy niezaskarżalne nie może wywoływać skutków prawnych i inicjować postępowania o charakterze dwuinstancyjnym, zmierzającym do zbadania dopuszczalności wniesienia takiego środka przez pryzmat przepisów art. 429 k.p.k. i art. 430 k.p.k. Wypaczałoby to bowiem istotę postępowania odwoławczego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 lipca 1994 r., sygn. akt II KO 52/94, OSNKW 1994, z. 9 – 10, poz. 62, z dnia 22 marca 2000 r., sygn. akt V KZ 23/2000, z dnia 13 czerwca 2000 r., sygn. akt III KZ 61/2000, z dnia 18 lipca 2000,r., sygn. akt IV KZ 52/2000, z dnia 31 marca 20005 r., sygn. akt IV KZ 9/05, OSNKW 2005, z. 4, poz. 38, z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt WZ 27/07).
W takiej sytuacji pismo określone przez stronę jako „zażalenie” należy pozostawić w aktach sprawy w trybie administracyjno – porządkowym, bez nadawania mu biegu procesowego (por. np. zarządzenia: przewodniczącego Wydziału VI z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt VI KZ 3/09 oraz sygn. akt VI KZ 4/09, przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. akt WZ 55/10, upoważnionych sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt WZ 51/10 i z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt IV KZ 53/2).Z tych wszystkich względów, zarządzono jak na wstępie. [M.
T.][r.g.]