Supreme Court awards witness travel expenses based on private car mileage rates under Code of Criminal Procedure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted witness J.K. a reimbursement of 448.50 PLN for travel costs incurred between his residence and the court. The witness testified personally and requested compensation for a 390 km journey in his private vehicle, which the court deemed rational and necessary. The decision applied statutory caps on mileage rates for private cars to calculate the final amount payable from the state treasury.
Legislator headnote
AI generatedart. 618a § 1, 2 k.p.k.; art. 618c § 1 k.p.k.; § 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r.; § 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r.: Witness travel expenses for private vehicle use are calculated using employer-set mileage rates capped by statutory maximums, provided the journey is rational and necessary.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
I ZSK 8/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie M. S. - prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ł.po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2024 r. wniosku świadka J. K. z dnia 16 stycznia 2024 r. w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów podróży na podstawie art. 618a § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 618c § 1 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2023, poz. 1360) postanowił: przyznać ze Skarbu Państwa świadkowi J. K. kwotę 448 zł 50 gr (czterysta czterdzieści osiem złotych i pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów podróży świadka z miejsca jego zamieszkania, tj. B. do miejsca wykonywania czynności, tj. Sądu Najwyższego w Warszawie oraz z powrotem do miejsca zamieszkania świadka w B.
UZASADNIENIE
Świadek J. K. stawił się osobiście na rozprawę w dniu 16 stycznia 2024 r. w siedzibie Sądu Najwyższego w Warszawie w sprawie I ZSK 8/23 oraz złożył zeznania. Świadek złożył wniosek o przyznanie mu zwrotu kosztów podróży z m. B. do Warszawy i z Warszawy do B., tj. w sumie na trasie liczącej 390 km. Świadek wskazał, iż poruszał się on samochodem osobowym marki O. o poj. silnika 1800 cm³ (k. 1522). Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zgodnie z art. 618a § 1 i 2 k.p.k. świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży – z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze – w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu.
Górną granicę należności, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Z kolei w myśl art. 618c § 1 k.p.k. prawo do żądania należności przewidzianych w art. 618a k.p.k. służy osobie wezwanej w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana.Zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.
U. z 2023, poz. 2190) środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca. Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.
W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 oraz z 2013 r. poz. 21).Zgodnie z § 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.
U. z 2002 r., nr 27, poz. 271) koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 – nie mogą być wyższe niż 1,15 zł.Mając powyższe na względzie, w zakresie zwrotu kosztów dojazdu świadka na miejsce czynności samochodem osobowym o pojemności silnika powyżej 900 cm3, na trasie łącznie 390 km, przy zastosowaniu powołanego przelicznika – zwrot ten wynosi kwotę 448,5 zł (390 km x 1,15 zł = 448,5 zł).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.[M. T.] [ms]