Legislator Case Law & Legislation
I ZSK 40/22 AI generated

I ZSK 40/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I ZSK 40/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

I ZSK 40/22 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie dotyczącej obwinionego byłego prokuratora R. W., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2024 roku, wniosku świadka Ł. R. z dnia 25 kwietnia 2024 r. w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów podróży na podstawie art. 618a § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 618c § 1 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2023, poz. 1360) przyznać ze Skarbu Państwa świadkowi Ł.

Legislator headnote

AI generated

I ZSK 40/22 · Sąd Najwyższy: Z kolei w myśl art. 618c § 1 k.p.k. prawo do żądania należności przewidzianych w art. 618a k.p.k. służy osobie wezwanej w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana.Zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023, poz. 2190) środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.

Keywords

AI generated
motor vehicle expenses reimbursement of transport costs cost recovery removal expenses defense costs costs of expert opinion
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I ZSK 40/22 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie dotyczącej obwinionego byłego prokuratora R. W., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2024 roku, wniosku świadka Ł. R. z dnia 25 kwietnia 2024 r. w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów podróży na podstawie art. 618a § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 618c § 1 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2023, poz. 1360) przyznać ze Skarbu Państwa świadkowi Ł.

R. kwotę 425 zł 50 gr (czterysta dwadzieścia pięć złotych i pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów podróży świadka z miejsca jego zamieszkania. UZASADNIENIEŚwiadek Ł. R. stawił się osobiście na rozprawę w dniu 25 kwietnia 2024 r. w siedzibie Sądu Najwyższego w Warszawie w sprawie I ZSK 40/22 oraz złożył zeznania. Świadek złożył wniosek o przyznanie mu zwrotu kosztów podróży z m. G. do Warszawy i z Warszawy do G., tj. w sumie na trasie liczącej 370 km. Świadek wskazał, iż poruszał się on samochodem osobowym marki H. o poj. silnika 1800 cm³ (k. 1166).Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zgodnie z art. 618a § 1 i 2 k.p.k.

świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży – z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze – w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. Górną granicę należności, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Z kolei w myśl art. 618c § 1 k.p.k. prawo do żądania należności przewidzianych w art. 618a k.p.k. służy osobie wezwanej w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana.Zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023, poz. 2190) środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.

Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 oraz z 2013 r. poz. 21).Zgodnie z § 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.

U. z 2002 r., nr 27, poz. 271) koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 – nie mogą być wyższe niż 1,15 zł.Mając powyższe na względzie, w zakresie zwrotu kosztów dojazdu świadka na miejsce czynności samochodem osobowym o pojemności silnika powyżej 900 cm3, na trasie łącznie 358 km, przy zastosowaniu powołanego przelicznika – zwrot ten wynosi kwotę 425,50 zł (370 km x 1,15 zł = 425,50 zł).

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [M. T.][ms] ‎