Legislator Case Law & Legislation
I ZO 139/24 AI generated

I ZO 139/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I ZO 139/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Obrońca obwinionego J. K. złożyła do Sądu Najwyższego kasację od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 27 stycznia 2022 r. - sygn. […]. Sprawa ta została zarejestrowana w repertorium Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego pod sygn. II ZK 106/22, a sędzią sprawozdawcą został wyznaczony w dniu 14 grudnia 2023 r. sędzia Marek Motuk.Pismem z dnia 28 grudnia 2023 r. obrońca wniosła w trybie art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, o zbadanie spełnienia przez SSN Marka Motuka wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu.

Legislator headnote

AI generated

art. 22 § 1 k.p.k, art. 41 § 1 k.p.k, art. 193 Konstytucji RP, art. 22 § 3 k.p.k; I ZO 139/24 · Sąd Najwyższy: Kolejne ustawy o Sądzie Najwyższym, a więc z dnia 20 września 1984 r. (art. 21), z dnia 23 listopada 2002 r. (art. 61 § 6) oraz obowiązująca obecnie ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. (art. 87 § 2) jednoznacznie wskazują, że uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego, składu połączonych izb oraz składu całej izby uzyskują moc zasady prawnej już z chwilą ich podjęcia. Uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego – Izba Cywilna, Karna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA-4110-1/20, posiada więc moc zasady prawnej i obowiązuje wszystkie składy orzekające Sądu Najwyższego, albowiem do chwili obecnej od niej nie odstąpiono w sposób opisany w art. 88 obecnie obowiązującej ustawy o Sądzie Najwyższym.

Keywords

AI generated
recusal of public prosecutors disbarment of advocate withdrawal of legal petition lack of prosecutorial standing declining of jurisdiction right to refuse testimony

Cited Legislation

AI generated
art. 22 § 1 k.p.k
akt I ZB 2/24 na podstawie art. 22 § 1 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
sędzia Marek Motuk wniósł w trybie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 193 Konstytucji RP
art. 22 § 3 k.p.k
akt I ZB 2/24 na podstawie art. 22 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I ZO 139/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie wniosku obrońcy J. K. o zbadanie spełnienia przez sędziego SN Marka Motuka wymogów niezawisłości i bezstronności na podstawie art. 29 § 5-9 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 23 września 2024 r., wniosku SSN Marka Motuka o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego: Małgorzaty Gierszon, Waldemara Płóciennika i Dariusza Dończyka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZB 2/24 na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. postanowił: zawiesić postępowanie z wniosku SSN Marka Motuka o wyłączenie sędziów na czas trwania zawieszenia postępowania w sprawie o sygn. I ZB 2/24.

UZASADNIENIE

Obrońca obwinionego J. K. złożyła do Sądu Najwyższego kasację od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 27 stycznia 2022 r. - sygn. […]. Sprawa ta została zarejestrowana w repertorium Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego pod sygn. II ZK 106/22, a sędzią sprawozdawcą został wyznaczony w dniu 14 grudnia 2023 r. sędzia Marek Motuk.Pismem z dnia 28 grudnia 2023 r. obrońca wniosła w trybie art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, o zbadanie spełnienia przez SSN Marka Motuka wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu.

Sprawa ta została zarejestrowana w repertorium Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego pod sygn. akt I ZB 2/24 zaś do jej rozpoznania zostali wylosowani sędziowie Sądu Najwyższego w osobach: Joanna Lemańska (przewodnicząca), Małgorzata Gierszon (sprawozdawca), Waldemar Płóciennik, Dariusz Dończyk i Elżbieta Karska.W piśmie z dnia 29 sierpnia 2024 r. sędzia Marek Motuk wniósł w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. w zw. z art. 10 § 1 i art. 29 § 24 u SN. o wyłączenie od rozpoznania sprawy I ZB 2/24 sędziów Sądu Najwyższego:

Małgorzaty Gierszon, Waldemara Płóciennika i Dariusza Dończyka wskazując, że wskazani sędziowie w październiku 2022 r. podpisali oświadczenie, w którym wyrazili pogląd , iż wszyscy sędziowie Sądu Najwyższego powołani na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. pozbawieni są przymiotu niezależności i niezawisłości i z tego względu ich udział w składzie orzekającym w każdym wypadku skutkuje nienależytym składem sądu i nieważnością postępowania i w związku z czym odmawiają orzekania z osobami powołanymi do Sądu Najwyższego w takiej procedurze.Wnioskodawca podkreślił, że podpisane pod oświadczeniem osoby, w tym wskazane we wniosku, powołały się przy tym na uchwałę połączonych Izb Sądu Najwyższego – Izba Cywilna, Karna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA-4110-1/20, która w ich ocenie ma moc wiążącą zasady prawnej.

Sędzia w swoim wniosku zauważył także, że z uwagi na to, iż nie została ta uchwała wpisana do Księgi Zasad Prawnych, nie posiada mocy zasady prawnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przede wszystkim należy wskazać, czego prawdopodobnie nie zauważył wnioskujący sędzia Marek Motuk, że postanowieniem z dnia 6 marca 2024 r. Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie o sygn. I ZB 2/24, a dotyczącej zbadania spełnienia przez SSN Marka Motuka wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie kasacyjnej II ZK 106/22 do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych przedstawionych postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2023 r., w sprawie CB 40/23.Mając na uwadze treść art. 22 § 1 k.p.k., który nie wskazuje na zamknięty katalog powodów zawieszenia, należy przyjąć, że zastosowanie instytucji zawieszenia dopuszczalne jest nie tylko w sytuacjach wskazanych w tym przepisie, ale także wtedy, gdy sąd na mocy art. 193 Konstytucji RP wystąpi do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem.

Do przyczyn umożliwiających zawieszenie postępowania należy zaliczyć również wystąpienie przez sąd polski - w trybie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE) - z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jeżeli oczekiwanie na orzeczenie tego Trybunału przybierze taki wymiar czasowy, że nie wystarczy odroczenie rozprawy.W takiej sytuacji, do czasu zakończenia postępowania w sprawie CB 40/23, które zostały przez Sąd Najwyższy zainicjowane, przedstawionym pytaniem prawnym przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i mając na uwadze treść art. 22 § 3 k.p.k. w istocie uniemożliwiający w okresie zawieszenia postępowania rozpoznanie wniosku w postępowaniu incydentalnym, konieczne stało się na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. zawieszenie tego postępowania, uznając że zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie tego postępowania incydentalnego o wyłączenie sędziego ze składu sądu procedującego w postępowaniu testowym.Musi natomiast budzić zdziwienie, że wnioskujący sędzia Marek Motuk nie zauważył, że wpisywanie uchwał do właściwych ksiąg zasad prawnych było przewidziane po raz ostatni w ustawie o Sądzie Najwyższym z dnia 15 lutego 1962 r. (art. 29).

Kolejne ustawy o Sądzie Najwyższym, a więc z dnia 20 września 1984 r. (art. 21), z dnia 23 listopada 2002 r. (art. 61 § 6) oraz obowiązująca obecnie ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. (art. 87 § 2) jednoznacznie wskazują, że uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego, składu połączonych izb oraz składu całej izby uzyskują moc zasady prawnej już z chwilą ich podjęcia. Uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego – Izba Cywilna, Karna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA-4110-1/20, posiada więc moc zasady prawnej i obowiązuje wszystkie składy orzekające Sądu Najwyższego, albowiem do chwili obecnej od niej nie odstąpiono w sposób opisany w art. 88 obecnie obowiązującej ustawy o Sądzie Najwyższym.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [M. T.][ms] ‎