I ZO 109/24 · Sąd Najwyższy

I ZO 109/24 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu w dniu 2 lipca 2024 r., w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, w kwestii wniosku SSN Barbary Skoczkowskiej z dnia 21 czerwca 2024 r., w przedmiocie wyłączenia jej od udziału w rozpoznaniu sprawy oznaczonej sygn. akt I ZI 5/23, dotyczącej wniosku Prokuratury Krajowej o zezwolenie na zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie SSO T. G. celem przedstawienia mu zarzutów i przesłuchania w charakterze podejrzanego o czyn z art. 177 § 1 k.k. postanowił: na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych wyłączyć SSN Barbarę Skoczkowską od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZI 5/23.

UZASADNIENIE

Wyłączenie sędziego może nastąpić gdy:

1) zachodzą okoliczności skutkujące wyłączeniem sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis), lub 2) gdy wniosek o wyłączenie złoży strona wskazując na zaistnienie okoliczności o których mowa w art. 41 § 1 k.p.k., albo 3) gdy żądanie wyłączenia (wniosek o wyłączenie) go od udziału w sprawie zgłosi sędzia, a także 4) w wyniku wszczętego z urzędu postępowania o wyłączenie w sytuacji gdy nie dojdzie do ,,samowyłączenia” się sędziego (por. np. E. Skrętowicz, Iudex inhabilis i iudex suspectus w polskim procesie karnym, Lublin 1994, s. 70, R.

Kmiecik, Tryb wyłączenia sędziego i prokuratora w kodeksie postępowania karnego, Prokuratura i Prawo, 1999, nr 11 – 12, s. 23, K. Papke – Olszauskas, Wyłączenie uczestników procesu karnego, Gdańsk 2007, s. 147 – 155 i s. 180 – 181). Podany w uzasadnieniu wniosku SSN Barbary Skoczkowskiej fakt, iż przez wiele lat orzekała wspólnie z SSO T. G. w Wydziale VIII Karnym Sądu Okręgowego w W., a także utrzymywała z nim kontakty koleżeńskie, trafnie został oceniony przez SSN Barbarę Skoczkowską, iż cyt. „mógłby wywołać u postronnego obywatela wątpliwości co mojej bezstronności.” W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że wymóg bezstronności sędziego należy rozumieć zarówno w aspekcie „braku przejawów subiektywnej stronniczości sędziego lub jego osobistych uprzedzeń”, jak i „konieczności obiektywnej bezstronności sądu, który winien dawać wystarczające gwarancje, by wykluczyć wszelkie uprawnione wątpliwości w tej mierze” (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt III KK 244/17, LEX nr 2433068).

Za podstawę do wyłączenia sędziego uznaje się przy tym każdą uprawdopodobnioną okoliczność mogącą wywołać tę wątpliwość, tj. zarówno wynikającą ze sfery życia prywatnego, czy ze sfery urzędowej. Kierując się przedstawionym motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu. [M. T.] (r.g.) ‎