I UZ 8/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 8/06

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z odwołania R. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.

o prawo do zasiłku chorobowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2006 r.,

zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w B.

z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt VI Ua …/04,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie:

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. postanowieniem

z dnia 15 grudnia 2005 r. VI Ua …/04 odrzucił kasację ubezpieczonego R. M. od

wyroku tegoż Sądu Okręgowego z dnia 16 grudnia 2004 r. zmieniającego

zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B.

z dnia 19 sierpnia 2004 r. V U …/03 w ten sposób, że oddalono odwołanie

ubezpieczonego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych –Oddziału w B.- z

dnia 16 października 2003 r. odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za

okres od 27 sierpnia 2003 r. do 3 listopada 2003 r.

W ocenie Sądu, podana przez pełnomocnika ubezpieczonego wartość

przedmiotu zaskarżenia określona na kwotę 11.520 zł jest zawyżona, albowiem

przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest odwołanie ubezpieczonego od

decyzji organu rentowego z dnia 16 października 2003 r. dotyczącej odmowy

wypłaty zasiłku chorobowego za okres niecałych trzech miesięcy od dnia 23

sierpnia do 3 listopada 2003 r., nie zaś – jak wskazywał w późniejszych pismach

jego pełnomocnik – sześciu miesięcy. Zgodnie zaś

z art. 398 2 § 1 k.p.c. w

sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna jest

niedopuszczalna, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć

tysięcy złotych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie ubezpieczony zarzucił naruszenie

art. 398 2 § 1 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

wskazując, że wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 11.520 zł

stanowi wyliczenie należnego ubezpieczonemu zasiłku chorobowego za okres od

27 sierpnia 2003 r. do 3 listopada 2003 r. oraz za okres od 4 listopada 2003 r. do

24 lutego 2004 r., a więc za okres łączny sześciu miesięcy, co wprost wynika z

pisma organu rentowego z dnia 25 października 2004 r., a których to okresów

organ ten nie kwestionuje.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest prawo do zasiłku

chorobowego. Sprawa o prawo do zasiłku chorobowego należy do spraw, w których

dopuszczalność kasacji zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia (por. między

innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2001 r., II UZ 14/01,

OSNP 2003 nr 2, poz. 48, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia

2001 r., II UZ 144/00, OSNAPiUS 2002 nr 19, poz. 473).

2. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot sporu określa

przedmiot

decyzji

organu

rentowego

zaskarżonej

do

sądu

ubezpieczeń

społecznych. Ten przedmiot wyznacza również wartość przedmiotu zaskarżenia.

Dotyczy to także decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczeń (zob.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r. I UZ 7/05, OSNP 2006/56/101).

3. W związku z tym, iż rozpoznawana sprawa dotyczyła odmowy przyznania

zasiłku chorobowego za okres od 27 sierpnia 2003 r. do 3 listopada 2003 r.,

wartość przedmiotu zaskarżenia wyrażać mogła tylko kwota nieprzyznanego

ubezpieczonej zasiłku chorobowego. Kwota ta, jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy,

jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

4. Pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w B. z dnia 25

października 2005 r., w którym Zakład informuje ubezpieczonego między innymi o

tym, że „wypłata zasiłku za kolejny okres niezdolności do pracy trwającej od 4

listopada 2003 r. do 24 lutego 2004 r. jest uzależniona od wyroku Sądu

Apelacyjnego, w związku z czym do czasu zakończenia tego postępowania nie

może być zrealizowana”, w niczym nie wpływa na określenie wartości przedmiotu

zaskarżenia w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego

z dnia 29 września 2000 r. II UKN 759/99 (OSNP 2002/10/246) w postępowaniu w

sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych niedopuszczalne jest merytoryczne

rozpoznanie żądań, które wykraczają poza podstawę faktyczną zaskarżonej

odwołaniem decyzji. Oznacza to, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest

wyłącznie prawo ubezpieczonego do zasiłku chorobowego za okres wskazany w

decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych–Oddziału w B. z dnia 16 października

2003 r., tj. od 27 sierpnia 2003 r. do 3 listopada 2003 r. Żądanie przyznania prawa

do zasiłku chorobowego za okres od 4 listopada 2003 r. do 24 lutego 2004 r.

wykracza poza podstawę faktyczną zaskarżonej decyzji. Zatem merytoryczne

rozpoznanie tego żądania było niedopuszczalne i nie stanowiło przedmiotu sporu, a

w konsekwencji przedmiotu zaskarżenia kasacją. Ponadto, pismo Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w B. z dnia 25 października 2005 r., nie ma

znamion prawnych decyzji, lecz jest jedynie informacją o przesłankach realizacji

uprawnień ubezpieczonego. W żadnym razie nie oznacza, że Zakład Ubezpieczeń

Społecznych uznaje prawo ubezpieczonego do zasiłku chorobowego za okres

niezdolności do pracy trwający od 4 listopada 2003 r. do 24 lutego 2004 r.

Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.