I UZ 8/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 8/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z odwołania J. W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Ł.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r.,

zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt I UK 148/04,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 października 2004 r., I UK 148/04, Sąd Najwyższy

w punkcie 1) odrzucił kasację wnioskodawcy J.W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Ł. z dnia 22 grudnia 2003 r., III AUa …/03, w sprawie o rentę z tytułu niezdolności

do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Jednocześnie, w punkcie 2)

postanowienia,

Sąd

Najwyższy

odmówił

pełnomocnikowi

wnioskodawcy

adwokatowi Stanisławowi Podolskiemu przyznania od Skarbu Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Pełnomocnik wnioskodawcy

złożył zażalenie na to postanowienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie

przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. W

postępowaniu procesowym zażalenia przysługują na postanowienia sądu pierwszej

instancji wskazane w art. 394 § 1 k.p.c. oraz na postanowienia sądu drugiej

instancji określone w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Co do postanowień Sądu Najwyższego

przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują zażalenia ani innego

środka zaskarżenia. Postanowienia te są więc prawomocne, a zażalenie od nich

jest niedopuszczalne.

Z tych względów zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 i art.

373 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.