I UZ 6/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 6/06

POSTANOWIENIE

Dnia 29 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Józef Iwulski

SSA Romualda Spyt (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. G.

przeciwko […] Przedsiębiorstwu Wodociągów w K.

o rentę wyrównawczą,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 maja 2006 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 22 grudnia 2005 r., sygn. akt IX Pa …/05,

uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. odrzucił kasację (powinno być skargę

kasacyjną) pełnomocnika pozwanego – […] Przedsiębiorstwa Wodociągów S.A. w

K. od wyroku tego Sądu z dnia 16 czerwca 2005r. w sprawie IX Pa …/05. W

uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarga sporządzona została osobiście

przez pozwanego, a więc z naruszeniem art. 871k.p.c. i podlegała odrzuceniu na

mocy art. 3986 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik pozwanego - radca

prawny M. N. wniósł o jego uchylenie, nadanie biegu skardze kasacyjnej oraz o

zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego – w tym

kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając zażalenie skarżący stwierdził, że

przedmiotowa skarga została sporządzona i podpisana przez niego, chociaż z jej

treści fakt ten nie wynika. Również przez przeoczenie pełnomocnik nie przystawił

pieczątki imiennej. Jednakże, zdaniem skarżącego, Sąd Okręgowy miał możliwość

ustalić, że skarga została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, skoro

reprezentował pozwanego w toku procesu a jego podpisy widnieją pod innymi

pismami procesowymi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

jest

uzasadnione,

aczkolwiek

nie

wszystkie

argumenty

przywołane w jego uzasadnieniu zasługują na aprobatę. Zastrzeżenie to dotyczy

uczynionego Sądowi Okręgowemu zarzutu, sprowadzającego się w istocie do

wytknięcia braku staranności przy ustalaniu, przez kogo sporządzona została

skarga kasacyjna. Wbrew temu stanowisku niestaranność działania przypisać

można w tym zakresie samemu pełnomocnikowi strony skarżącej, który nie dość,

że podpisał się nieczytelnie pod skargą, nie przystawiając pieczątki imiennej, to w

ogóle w samej treści skargi nie wyartykułował, że pochodzi ona od pełnomocnika,

będącego radcą prawnym. Uwaga ta nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia

przedmiotowego zażalenia.

Wobec treści zażalenia i zawartego w nim oświadczenia pełnomocnika

pozwanego uznać należy, że skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie została

wniesiona przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym a zatem spełnione

zostały wymogi wskazane w art. 871 § 1 k.p.c. Przepis ten dopuszczalność skargi

kasacyjnej uzależnia wyłącznie od tego, kto jest jej autorem, natomiast sam brak

uzewnętrznienia tej przesłanki (ujawnienia autora) w treści skargi nie stanowi

podstawy do jej odrzucenia. Stąd odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd drugiej

instancji na mocy art. 3986 § 2 k.p.c. okazało się nieuzasadnione.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 16 k.p.c. w

zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnośnie zaś

kosztów postępowania zażaleniowego, to rozstrzygnięcie w tym zakresie zgodnie z

art. 108 § 1 k.p.c. winno znaleźć się w orzeczeniu kończącym postępowanie w

sprawie a takim orzeczeniem nie jest niniejsze postanowienie rozstrzygające

kwestię incydentalną.