I UZ 50/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 50/05

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)

SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca)

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z odwołania E. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.

o umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lutego 2006 r.,

zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 26 sierpnia 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2005 r. III AUa …/04 Sąd

Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. odrzucił skargę kasacyjną

wnioskodawczyni E. D. od wyroku tego Sądu z dnia 10 maja 2005 r. Sąd ustalił, że

sprawa dotyczy umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i

dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu

zaskarżenia (art. 3982 § 2 k.p.c.). Na wezwanie Sądu do oznaczenia tej wartości

wnioskodawczyni wskazała kwotę 1.100 zł. Zgodnie z powołanym przepisem

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy i

ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa

niż dziesięć tysięcy złotych. W niniejszej sprawie wartość ta jej niższa, zatem

skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem wnioskodawczyni wnosząc o

jego uchylenie. Zarzuciła ona, że „żądanie ubezpieczonej miało w istocie charakter

niemajątkowy albowiem dotyczyło zasady, wedle której nastąpić miało umorzenie

składek na ubezpieczenie społeczne. Odwołująca nie domagała się określonej

kwoty, która ma charakter majątkowy i wówczas istniałaby podstawa do uznania, że

wartość przedmiotu zaskarżenia jest zbyt niska, lecz roszczenie dotyczyło

określonego zachowania, a mianowicie umorzenia zaległych składek. W istocie

wyrok został zaskarżony co do zasady w przedmiocie umorzenia świadczenia

ubezpieczeniowego i to było zagadnienie zasadnicze mające jednocześnie

charakter niematerialny, natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia ma tu

znaczenie zupełnie marginalne nie wpływające na zasadność kasacji”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przepis art. 398 2 § 1 k.p.c.

stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

w sprawach o prawa

majątkowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość

przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Zarówno sprawa o

zapłatę składki na ubezpieczenie społeczne jak i sprawa o umorzenie uprzednio

ustalonej składki jest bez żadnych wątpliwości sprawą o prawa majątkowe a

wartością przedmiotu sporu w takiej sprawie jest wysokość należnej składki.

Majątkowy charakter roszczenia nie zależy od tego, czy spór dotyczy istnienia tego

roszczenia co do zasady, czy też kwestionowana jest jego wysokość. W niniejszej

sprawie kwestionowany jest obowiązek zapłaty składki w określonej wysokości

(1.100 zł), która to należność powinna zdaniem wnioskodawczyni zostać umorzona.

Nie ma żadnych podstaw do uznania, że sprawa ma charakter niemajątkowy,

zatem słuszne jest stanowisko Sądu Apelacyjnego, że dopuszczalność kasacji

uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd ten prawidłowo

zastosował przepis art. 3982 § 1 k.p.c. a podniesione w zażaleniu zarzuty okazały

się nieuzasadnione.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.