I UZ 44/05 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedTadeusza D. od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej oddalającego jego odwołanie od decyzji organu rentowego odmawiającej mu jednorazowego odszkodowania wobec zakwestionowania ustalenia, iż miał miejsce wypadek w drodze do Odwołujący się 26 stycznia 2005 r. złożył wniosek o doręczenie uzasadnienia
Legislator headnote
AI generatedart. 3935 k.p.c, art. 3932 § 1 k.p.c, art. 168 § 1 k.p.c, art. 3934 § 1 k.p.c, art. 380 k.p.c, art. 39318 k.p.c; I UZ 44/05 · Sąd Najwyższy: Wnioski o przywrócenie terminów do czynności procesowych zostały wyłączone do rozpoznania przez Sąd Apelacyjny, a zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji zostało przedstawione do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 13 stycznia 2006 r.
I UZ 44/05
Rozpoznanie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu kasacji jest niezależne od wyniku rozpoznania jednoczesnych wniosków o przywrócenie terminu
do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji i
do wniesienia kasacji.
Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka, Sędziowie: SN Małgorzata
Wrębiakowska-Marzec, SA Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia
2006 r. sprawy z odwołania Tadeusza D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B.-B. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku w drodze do pracy, na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 lipca 2005 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z 8 czerwca2004 r. oddalił apelację
Tadeusza D. od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej oddalającego jego odwołanie od decyzji organu rentowego odmawiającej mu jednorazowego odszkodowania wobec zakwestionowania ustalenia, iż miał miejsce wypadek w drodze do
pracy.
Odwołujący się 26 stycznia 2005 r. złożył wniosek o doręczenie uzasadnienia
wyroku Sądu Apelacyjnego, a 11 kwietnia 2005 r. wniósł sporządzoną osobiście
skargę kasacyjną.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił kasację jako wniesioną po terminie z braku wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem w terminie
tygodniowym od ogłoszenia wyroku (art. 3935 k.p.c. w związku z art. 3934 § 1 i art.
387 § 3 k.p.c.) oraz wobec sporządzenia jej osobiście przez odwołującego się (art.
3935 k.p.c. i art. 3932 § 1 k.p.c.).
W piśmie z 25 lipca 2005 r. pełnomocnik odwołującego się zawarł jednocześnie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji oraz wnioski o przywrócenie
na podstawie art. 168 § 1 k.p.c. terminów do: 1) złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z 8 czerwca 2004 r.; 2) złożenia kasacji od tego wyroku; 3)
podpisania kasacji przez profesjonalnego pełnomocnika; 4) rozpoznania kasacji. W
uzasadnieniu podniósł zasadniczo, że odwołujący się nie został pouczony o obowiązku złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie do wniesienia
kasacji oraz inne okoliczności dla przywrócenia terminów do czynności procesowych.
Wnioski o przywrócenie terminów do czynności procesowych zostały wyłączone do rozpoznania przez Sąd Apelacyjny, a zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji zostało przedstawione do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przede wszystkim stwierdzić należy, że rozpoznaniu podlega jedynie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji. Porządkująco stwierdzić trzeba również
to, że ze względu na datę wyroku Sądu drugiej instancji zastosowanie mają przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z 22 grudnia
2004 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98 - art. 3).
Nie trzeba szerzej argumentować, gdyż żalący sam to zauważa, że czynność
procesowa odbywa się w określonym czasie, stąd albo zachowuje wymagany termin
albo jest spóźniona. Zatem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji wniesionej po terminie, jak i wnioski o przywrócenie terminów do dokonania czynności ją
warunkujących, wyłączają się wzajemnie.
Do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do czynności procesowej
właściwy jest sąd, w którym czynność ta miała być dokonana (art. 169 § 1, art. 387 §
3 i art. 3934 § 1 k.p.c.). Zatem po wniesieniu przez odwołującego się pisma zawierającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji oraz wniosku o przywrócenie terminów do czynności procesowych, Sąd Apelacyjny właściwie wyłączył je do
odrębnego rozpoznania. Procesowo rozpoznanie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu kasacji jest niezależne od wyniku rozpoznania złożonych równocześnie
wniosków o przywrócenie terminu do czynności procesowych. Brak bowiem podstaw
do odwlekania rozpoznania takiego zażalenia do czasu rozpoznania złożonego równocześnie wniosku o przywrócenie terminu do czynności procesowej, zresztą nie taki
jest też przedmiot zażalenia. Nie wyklucza to późniejszej kontroli postanowienia rozstrzygającego o wniosku o przywrócenie terminu w trybie art. 380 k.p.c. w związku z
kontrolą przez Sąd Najwyższy postanowienia kończącego postępowanie w sprawie
(art. 39318 k.p.c.). Co do obecnego zażalenia, to niesporne jest to, że odwołujący się
nie złożył wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od
jego ogłoszenia, jak i to, że kasację sporządził i wniósł osobiście. Kasacja była zatem
niedopuszczalna z obu tych przyczyn na podstawie przepisów prawidłowo powołanych przez Sąd Apelacyjny i zasadnie podlegała odrzuceniu. Kasacja podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 387 § 3 zdanie
pierwsze k.p.c., termin ten wynosi tydzień od ogłoszenia sentencji wyroku (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 listopada 1998 r., I PKN 462/98 Prokurator i
Prawo 1999 nr 7-8, s. 47, z 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997 nr 14,
poz. 254, z 13 marca 1997 r., I PKN 44/97 i z 18 kwietnia 1997 r., I PZ 12/97,
OSNAPiUS 1997 nr 23, poz. 469). Natomiast wniesienie kasacji przez samą stronę,
jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 3932 § 2 k.p.c., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 130 § 1 k.p.c. Kasacja taka podlega odrzuceniu na
podstawie art. 3935 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 14 stycznia 1997 r., I
CZ 23/97, OSNC 1997 nr 6-7, poz. 77).
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na mocy art. 385
w związku z art. 39318 § 1 i § 3 oraz art. 397 § 1 k.p.c.