I UZ 4/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 4/10

POSTANOWIENIE

Dnia 11 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

w sprawie z odwołania R. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.

o ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 marca 2010 r.,

zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 września 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Skarżący R. K. nie złożył w przepisowym terminie wniosku o doręczenie

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 kwietnia 2009 r. z uzasadnieniem, złożył

natomiast w dniu 23 kwietnia 2009 r. wniosek o doręczenie wyroku. Pismem

złożonym osobiście w dniu 15 lipca 2009 r. wniósł o przywrócenie terminu do

złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, wnosząc

jednocześnie o jego doręczenie. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu

skarżący powołał się na wprowadzenie go w błąd przez pracownika informacji

sądowej, który upewniał go, że złożył odpowiedni druk do otrzymania wyroku wraz

z uzasadnieniem, a tym samym fakt niedotrzymania terminu nie został przez niego

zawiniony. Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r. Sąd Apelacyjny – Sąd

Pracy i Ubezpieczen Społecznych oddalił wniosek o przywrócenie terminu do

złożenia wniosku o sporządzenie uzsadnienia i odrzucił wniosek o sporządzenie

uzasadnienia.

Na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł zażalenie zarzucając

Sądowi Apelacyjnemu obrazę przepisu postępowania - art. 168 § 1 k.p.c. poprzez

przyjęcie, że wnioskodawca zawinił i nie dochował należytej staranności

podejmując czynność procesową w postaci złożenia wniosku o sporządzenie na

piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sytuacji, gdy faktycznie

dokonał on tej czynności w terminie jednakże z uwagi na wprowadzenie go błąd

przez pracownika informacji sądowej dokonał tego na niewłaściwym formularzu.

Ponadto

powołał

sie

na

sprzeczność

istotnych

ustaleń

sądu

z

treścią

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że

zebrany w sprawi materiał dowodowy nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku o

przywrócenie terminu do sporządzenia na piśmie i doręczenie uzasadnienia

wyroku, w sytuacji gdy wyjaśnienia wnioskodawcy wskazują, że brak było w jego

działaniu znamion zawinienia, a po prostu jako człowiek niewykształcony błędnie

zrozumiał pouczenie Sądu, a także nie uzyskał prawidłowej informacji w punkcie

informacyjnym Sądu - i w konsekwencji nie dostrzegł różnicy pomiędzy wnioskiem

o doręczenie wyroku, a wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie

terminu może nastąpić tylko wtedy, gdy strona nie dokonała w terminie czynności

procesowej bez swej winy. Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie

na podstawie wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający

obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej

należycie o swoje interesy. Przykładowo, o braku winy można mówić w wypadku

choroby strony czy jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko

osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób, w wypadku klęski żywiołowej,

katastrofy. W niniejszej sprawie tego rodzaju okoliczności nie występują. W ocenie

Sądu Najwyższego nie ma podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie omyłka

przy składaniu wniosku o doręczenie wyroku mogłaby być uznana za niezawinioną

przez stronę, skoro jak trafnie zauważył Sąd drugiej instancji nawet gdyby w chwili,

gdy skarżący składał wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem na stole

znajdowały się tylko druki wniosku o doręczenie wyroku, to mając świadomość, że

konieczne jest złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem i składając

wniosek o doręczenie wyroku (bez uzasadnienia) nie dołożył należytej staranności,

gdyż powinien był dokładnie przeczytać jaki wniosek składa i choćby dopisać słowo

„uzasadnienie". Ponadto z wyjasnień samego wnioskodawcy złożonych do

protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 16 wrzesnia 2009 r. wynika, że uzyskał on

wyczerpujacą informację, gdzie znajdują się druki wniosków o sporządzenie

uzasadnienia wyroku. Z wyjaśnien wynikało także, że na stoliku w poczekalni Sądu

znajdowała się tylko jedna sterta druków, wnioskodawca wziął pierwszy druk z

wierzchu, i jak sam twierdzi nie pamięta czy zapoznał się z jego treścią, był pewien,

że jest to druk, który musi złożyć, aby uzyskać odpis wyroku z uzasadnieniem.

Wskazać należy także, że wbrew jego stanowisku reprezentowanego w zażaleniu,

nie był osobą nieporadną, potrzebującą pomocy innych, wręcz przeciwnie

występował samodzielnie w postepowaniu sądowym i dobrze dawał sobie radę w

sprawach urzędowych. Osobiscie napisał i złożył odwołanie od decyzji organu

rentowego z dnia 4 lipca 2007 r., samodzielnie występował przed Sądem pierwszej

instancji, merytorycznie odnosił się do decyzji organu rentowego, wypełniając

polecenie Sądu Okregowego w K. (pismo procesowe z dnia 10 stycznia 2008 r.)

Tym samym okoliczności, na które powołuje się wnioskodawca w zażaleniu

nie mogą w okolicznościach sprawy być obiektywnie uznane za niezależne od

strony. W ocenie Sądu Najwyższego złożenie wniosku bez uprzedniego

dokładnego zapoznania się z jego treścią świadczy o nienależytej dbałości o swoje

interesy, a tym samym o braku okoliczności wykluczającej winę w uchybieniu

terminowi do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.

Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o dochowaniu należytej staranności przy

dokonywaniu przedmiotowej czynności procesowej nie wystarcza zaś do uznania

braku jego winy.

Z tych względów Sąd Najwyższy na zasadzie art. 398 14 k.p.c. w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.