I UZ 33/05 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedkasację ubezpieczonego Krystiana F. od wyroku tego Sądu z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie z odwołania ubezpieczonego przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Apelacyjny
Legislator headnote
AI generatedart. 168 § 1 k.p.c, art. 385 k.p.c; I UZ 33/05 · Sąd Najwyższy: niezawinionej niemożności jego dotrzymania powinien, równocześnie z kasacją, złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Ustawowy miesięczny termin kasacyjnego zaskarżenia był określony w art. 393 4 § 1 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 15 grudnia 2005 r.
I UZ 33/05
Brak jest podstaw, aby termin do wniesienia kasacji liczyć na nowo od
daty wyznaczania stronie kolejnych pełnomocników z urzędu.
Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Katarzyna Gonera, Beata Gudowska.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia
2005 r. sprawy z odwołania Krystiana F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę z tytułu niezdolności do pracy, na skutek zażalenia
ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 maja
2005 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2005 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach odrzucił
kasację ubezpieczonego Krystiana F. od wyroku tego Sądu z dnia 13 stycznia 2005
r. w sprawie z odwołania ubezpieczonego przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Apelacyjny
wskazał, że kasacja została wniesiona z przekroczeniem ustawowego miesięcznego
terminu, ponieważ wyrok z dnia 13 stycznia 2005 r. wraz z uzasadnieniem doręczono
pierwszemu z wyznaczonych w niniejszej sprawie przez Okręgową Radę Adwokacką
w K. pełnomocnikowi z urzędu (adwokatowi Jakubowi B.) w dniu 2 marca 2005 r., a
kasacja wniesiona przez kolejnego pełnomocnika z urzędu, adwokata Pawła K., została wniesiona 7 kwietnia 2005 r.
W zażaleniu na to postanowienie podniesiono, że w przypadku wyznaczenia
przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika ustanowionego z urzędu, termin do
złożenia kasacji należy liczyć od dnia doręczenia temu kolejnemu pełnomocnikowi
orzeczenia z uzasadnieniem, co w przedmiotowej sprawie nastąpiło w dniu 14 marca
2005 r. Autor zażalenia utrzymywał, że nie wnosił o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, lecz zapoznał się z jego treścią przeglądając akta sprawy w Sądzie
Apelacyjnym. W związku z tym, jego zdaniem, uznać należy, iż termin do wniesienia
przez niego kasacji powinien być liczony od dnia otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu go do roli pełnomocnika z urzędu tj. od dnia 14 marca 2005 r.
Strona pozwana w odpowiedzi na zażalenie wniosła o oddalenie zażalenia
ubezpieczonego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Nie ulega wątpliwości, iż skarżący wniósł kasację
z uchybieniem terminu z art. 393 4 § 1 k.p.c., który stanowił, że kasację wnosi się w
terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. Termin ten
jest terminem zawitym. W rozpoznawanej sprawie, ustanowiony postanowieniem
Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 lutego 2005 r. i wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. pełnomocnikiem ubezpieczonego z urzędu, adwokat
Jakub B., otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 2 marca 2005 r. [...].
Od tego dnia rozpoczął się bieg miesięcznego terminu do wniesienia kasacji. Wobec
poinformowania Sądu pismem z dnia 7 marca 2005 r. o odmowie sporządzenia kasacji wobec braku podstaw do jej wniesienia [...], Okręgowa Rada Adwokacka w dniu
11 marca 2005 r. wyznaczyła ubezpieczonemu nowego pełnomocnika - adwokata
Pawła K., który o fakcie tym dowiedział się 14 marca 2005 r. Adwokat ustanowiony
dla strony przez sąd może odmówić sporządzenia kasacji, jeżeli byłaby ona niedopuszczalna lub oczywiście bezzasadna (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00, OSNC 2001 nr 2, poz. 21). Jednakże odmowa sporządzenia kasacji przez adwokata z urzędu nie wpływa bezpośrednio na bieg terminu do jej wniesienia, ponieważ terminy te mają ciągły charakter i
wobec braku przepisów szczególnych nie ma podstaw do przyjęcia zawieszenia lub
przerwania ich biegu ze względu na postawę pełnomocnika (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z 16 października 2002 r., IV CKN 424/01, OSNC 2004 nr 3, poz.
39). Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 września 2001 r., II UZ 51/01 (OSNP
2003 nr 13, poz. 324) wskazał, iż nawet złożenie przez stronę wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu nie ma wpływu na określony w art. 393 4 § 1 k.p.c. termin do
wniesienia kasacji. Niemożność terminowego wniesienia kasacji z przyczyn niezawi-
nionych przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu może być jedynie podstawą do
żądania przywrócenia terminu. Dla takich właśnie sytuacji przewidziana jest instytucja przywrócenia terminu uregulowana w art. 168 § 1 k.p.c. Wszelkie indywidualne
okoliczności powodujące niemożność dotrzymania terminu kasacyjnego zaskarżenia
przez wyznaczonego z urzędu adwokata, de facto powodujące skrócenie miesięcznego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia, mogą być oceniane jedynie
przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek taki w rozpoznawanej
sprawie nie był zawarty w kasacji sporządzonej przez adwokata Pawła K. Tymczasem, dokonując czynności z możliwością przekroczenia lub z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia kasacji, ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik procesowy powinien mieć świadomość biegu lub upływu tego terminu, a w razie
niezawinionej niemożności jego dotrzymania powinien, równocześnie z kasacją, złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Ustawowy miesięczny termin kasacyjnego zaskarżenia był określony w art. 393 4 § 1 k.p.c.
i nie było podstaw prawnych do tego, aby termin ten liczyć na nowo, w tym od daty
każdorazowego wyznaczenia kolejnych pełnomocników z urzędu.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w
związku z art. 397 § 2 i art. 393 18 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji.