I UZ 31/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 31/11

POSTANOWIENIE

Dnia 6 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca)

SSN Małgorzata Gersdorf

w sprawie z odwołania E. G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.

o zasiłek chorobowy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 grudnia 2011 r.,

zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w O.

z dnia 20 maja 2011 r.,

1. odrzuca

zażalenie

w

zakresie

zaskarżenia

pkt

I

postanowienia z dnia 20 maja 2011 r.,

2. oddala zażalenie w pozostałej części.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z 20 maja 2011 r. w pkt. 1. odrzucił

zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z 22

kwietnia 2011 r. i w pkt. 2. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni.

W uzasadnieniu stwierdzono, że wnioskodawczyni odwołała się od decyzji

ZUS Oddział w O. z 18 marca 2009 r. Domagała się zmiany decyzji i przyznania

prawa do zasiłku chorobowego na okres 182 dni, poczynając od 4 września 2006 r.

Sąd Rejonowy w O. wyrokiem z 10 lutego 2010 r. oddalił odwołanie. Skarżąca

złożyła apelację od wyroku, w której wnosiła o zmianę wyroku i poprzedzającej

decyzji poprzez przyznanie prawa do zasiłku chorobowego w wymiarze 182 dni,

poczynając od 4 września 2006 r. Skarżąca podała kwotę 15 254,73 zł jako wartość

przedmiotu zaskarżenia. Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z 31 maja 2010 r. oddalił

apelację.

13 sierpnia 2010 r. wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną, w której jako

wartość

przedmiotu

zaskarżenia

wskazała

15 254,73

zł.

Sąd

Najwyższy

postanowieniem z 29 marca 2011 r. zwrócił skargę Sądowi Okręgowemu w O. w

celu sprawdzenia oznaczonej wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wnioskodawczyni w piśmie z 13 kwietnia 2011 r. wskazała, że 15 254,73 zł

stanowi iloczyn 12-miesięcznego wynagrodzenia (art. 231 § 1 k.p.c.). Sąd

Okręgowy w O. postanowieniem z 22 kwietnia 2011 r. ustalił wartość przedmiotu

zaskarżenia apelacji i skargi kasacyjnej na 6 244,42 zł i zaznaczył, że art. 23 1 § 1

k.p.c. nie służy do obliczania wartości przedmiotu sporu (zaskarżenia) w sprawach

o zasiłek chorobowy. Wskazano również, że wnioskodawczyni dochodziła zasiłku

chorobowego za okres 182 dni, zatem wartość przedmiotu zaskarżenia nie może

zostać obliczona za cały rok. Sąd Okręgowy przy ustaleniu prawidłowej wartości

przedmiotu zaskarżenia oparł się na wyliczeniach przedłożonych przez ZUS

Oddział w O. W piśmie organu rentowego z 19 kwietnia 2011 r. stwierdzono, że

hipotetyczna kwota zasiłku chorobowego od 4 wrześnie 2006 r. do 4 marca 2007 r.

wynosiłaby 6 244,42 zł.

Sąd

Okręgowy

stwierdził,

że

zażalenie

wnioskodawczyni

jest

niedopuszczalne (art. 3941 k.p.c., art. 397 § 2 w związku z art. 370 k.p.c.).

Jednocześnie na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. w związku z art. 3986 § 1 k.p.c.

skargę kasacyjną wnioskodawczyni odrzucono.

Wnioskodawczyni złożyła zażalenie na postanowienie z 20 maja 2011 r.,

skarżąc je w całości. Zarzucono naruszenie: 1) art. 398 6 § 2 k.p.c. w związku z art.

3982 §1 k.p.c. w związku z art. 25 § 2 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej

na podstawie wadliwie wyliczonej wartości przedmiotu sporu oraz na błędnym

przyjęciu okresu spornego co do objęcia skarżącej obowiązkiem ubezpieczenia

społecznego i wypłaty z tego tytułu zasiłku chorobowego, 2) art. 368 2 § 2 k.p.c.

poprzez wadliwe ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia (apelacji i skargi

kasacyjnej) na kwotę 6 244,42 zł na podstawie informacji ZUS Oddział w O., który

przyjął błędnie okres sporny 182 dni liczony od 15 maja 2006 r.

Wniesiono o: 1) przyjęcie i rozpoznanie zażalenia, ponieważ zażalenie jest

oczywiście uzasadnione, a ponadto występuje w sprawie istotne zagadnienie

prawne: czy w sytuacji dalszych zwolnień lekarskich powódki po 4 września 2006 r.

będzie ona objęta obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym liczonym od tej

daty, czy też obowiązek ten ustanie z dniem rozwiązania umowy o pracę?,

2) zmianę zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie w całości w pkt. 1. i 2.

i

przekazanie

sprawy Sądowi

Okręgowemu

do

ponownego

rozpoznania,

3) zasądzenie od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kosztów

procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotne w sprawie jest to, że wnioskodawczyni domaga się uchylenia decyzji

organu rentowego i orzeczenia, że prawo do zasiłku chorobowego w wymiarze 182

dni powinno być liczone od 4 września 2006 r. W celu prawidłowego ustalenia

wartości przedmiotu sporu Sąd Okręgowy wezwał wnioskodawczynię do wskazania

sposobu wyliczenia kwoty 15 254,73 zł. W odpowiedzi profesjonalny pełnomocnik

wskazał jako podstawę obliczeń art. 231 § 1 k.p.c. Trafnie uznano to za

nieprawidłowe.

W sprawie o zasiłek chorobowy (jego wysokość) o wartości przedmiotu

zaskarżenia (sporu) decyduje sporna kwota zasiłku (art. 398-2 § 1 k.p.c.) –

przykładowo; postanowienie SN z 14 lutego 2008 r., I UK 320/07, LEX nr 448865.

Dlatego też Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, że wartość przedmiotu sporu należy

ocenić na podstawie pisma organu rentowego z 19 kwietnia 2011 r., w którym

wyliczono hipotetyczną kwotę zasiłku chorobowego od 4 wrześnie 2006 r., czyli od

dnia od którego zasiłku domagała się wnioskodawczyni. Niezrozumiałe jest w

związku z tym twierdzenie skarżącej w zażaleniu, że organ rentowy „błędnie przyjął

okres sporny liczony od 15 maja 2006 r.”. Skarżąca poza kwestionowaniem

sposobu wyliczenia wartości przedmiotu sporu przez Sąd Okręgowy nie wskazała,

w jaki sposób jej zdaniem ta wartość powinna zostać ustalona.

W związku z tym, że wartość przedmiotu sporu była niższa niż dziesięć

tysięcy złotych, Sąd Okręgowy prawidłowo skargę kasacyjną odrzucił. W tym

zakresie zażalenie wnioskodawczyni należało oddalić. Odrzuceniu natomiast

podlegało,

jako

niedopuszczalne

(art.

3941

k.p.c),

zażalenie

na

pkt

postanowienia z 20 maja 2011 r. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.

1.