I UZ 24/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 24/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSA Jolanta Frańczak (sprawozdawca)

w sprawie z odwołania J. L. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Medycyna Szkolna w Z., R. Z., T. S., J. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.

o wymiar składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 września 2011 r.,

zażalenia ubezpieczonych na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 marca 2011 r.,

I. zmienia punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten

sposób, że w miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od R. Z. i J. L. na

rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł (sto dwadzieścia), w

miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od T. S. i J. L. na rzecz organu

rentowego

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) oraz w

miejsce kwoty 300 zł zasądzonej od J. K. i J. L. na rzecz organu

rentowego

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł (sto dwadzieścia);

II. zasądza od organu rentowego na rzecz: R. Z. i J. L. kwotę

150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego, T. S. i J. L. kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem

zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, J. K. i J. L. kwotę

150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Sąd

Okręgowy

w

G. –

Sąd

Pracy

i

Ubezpieczeń

Społecznych

postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. umorzył postępowanie w sprawie z

odwołania J. L., R. Z., T. S., T. R., J. K. o podstawę wymiaru składek na

ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz zasądził od Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołujących: R. Z., T. S. kwoty po 1.200 zł, T.

R. kwotę 60 zł, J. K. kwotę 600 zł oraz na rzecz J. L. kwotę 3.060 zł tytułem zwrotu

kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Apelacyjny– Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z

dnia 28 marca 2011 r. zmienił zaskarżone przez organ rentowy Zakład

Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 29 grudnia 2010 r. w przedmiocie

rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego w ten sposób, że zasądził od

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. tytułem zwrotu kosztów

zastępstwa procesowego na rzecz odwołujących się: R. Z. i J. L. kwotę 1.200 zł; T.

S. i J. L. kwotę 1.200 zł; T. R. i J. L. kwotę 60 zł; J. K. i J. L. kwotę 600 zł (pkt 1)

oraz zasądził od odwołujących się na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Oddział w Z. tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego: kwotę 600 zł

od R. Z. i J. L., kwotę 600 zł od T. S. i J. L., kwotę 120 zł od T. R. i J. L. oraz kwotę

300 zł od J. K. i J. L. Sąd Apelacyjny orzeczenie o kosztach postępowania

zażaleniowego oparł na treści art. 98 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z §

2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w

sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) biorąc za podstawę do

ustalenia

wysokości należnych

kosztów zastępstwa

procesowego

wartość

przedmiotu sporu w sprawie zasadniczej oraz stanowisko Sądu Najwyższego

wyrażone w uchwale z dnia 30 stycznia 2007 r., III CZP 13/06 (OSNC 2008 r. nr 1

poz. 1). Wartość przedmiotu zaskarżenia podana w zażaleniu przez organ rentowy

wynosiła 1.200 zł w sprawie z odwołania R. Z.

i J. L., 1.200 zł w sprawie z

odwołania T. S. i J. L., 60 zł w sprawie z odwołania T. R. i J. L. oraz 600 zł w

sprawie z odwołania J. K. i J. L.

Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, w części

dotyczącej zasądzonych kosztów w postępowaniu zażaleniowym (pkt 2) wniósł

pełnomocnik odwołujących się zaskarżając postanowienie odnośnie: R. Z. i J. L. co

do kwoty 480 zł, T. S. i J. L. co do kwoty 480 zł oraz J. K. i J. L. co do kwoty 180 zł i

zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a to art. 98 § 3 k.p.c. w związku z

art. 99 k.p.c., art. 1261 § 2 k.p.c. i § 4 ust. 2, § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z

urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i

zasądzenie od odwołujących się na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu zażaleniowym liczonych od wartości przedmiotu

sprawy, a nie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Odwołujące się wniosły o

zmianę zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części poprzez zasądzenie na

rzecz organu rentowego od: R. Z. i J. L. kwoty 120 zł, T. S. i J. L. kwoty 120 zł oraz

J. K. i J. L. kwoty 120 zł oraz zasądzenie od organu rentowego na ich rzecz

kosztów postępowania zażaleniowego, w tym opłat od zażalenia i kosztów

zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia

skarżące podniosły, iż Sąd Apelacyjny zasądzone na rzecz organu rentowego

koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym liczył od wartości

przedmiotu sporu, a nie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym

orzeczenie jest nieprawidłowe, ponieważ stosownie do treści § 4 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za

czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy, jednakże w

razie zmiany w toku postępowania wartości stanowiącej podstawę obliczenia opłat

bierze się pod uwagę wartość zmienioną, poczynając od następnej instancji.

Skarżące wskazały, iż organ rentowy nie kwestionował w zażaleniu rozstrzygnięcia

w

przedmiocie

umorzenia

postępowania,

ograniczając

się

wyłącznie

do

zakwestionowania kosztów procesu zasądzonych postanowieniem Sądu pierwszej

instancji.

W odpowiedzi na zażalenie organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz

zasądzenie na jego rzecz od skarżących zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego, albowiem regulacja zawarta w § 4 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu nie ma zastosowania w

postępowaniu zażaleniowym. W związku z powyższym Sąd drugiej instancji

prawidłowo koszty zastępstwa procesowego zasądził na rzecz organu rentowego

mając na uwadze wartość przedmiotu sprawy, a nie wartość przedmiotu

zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest uzasadnione.

W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należy zauważyć, że organ

rentowy zaskarżył orzeczenie Sądu Okręgowego w G. zawarte w punkcie drugim

postanowienia z dnia 29 grudnia 2010 r. co do kwoty: 1.200 zł w sprawie z

odwołania R. Z. i J. L., 1.200 zł w sprawie z odwołania T. S. i J. L., 60 zł w sprawie

z odwołania T. R. i J. L. oraz 600 zł w sprawie z odwołania J. K. i J. L. i tym samym

wyznaczył zakres zaskarżenia wskazanego postanowienia. Pozwala to na

wyrażenie stanowiska, że w sprawie z zażalenia na orzeczenie o kosztach

postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia, mająca znaczenie przesądzające

o

wynagrodzeniu

pełnomocnika

strony

(część

kosztów

postępowania

zażaleniowego), stanowi kwota zasądzonych kosztów, nie zaś wartość przedmiotu

sporu w rozpoznawanej sprawie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 maja

2010 r., I CZ 9/10 (OSNC – ZD 2011 nr 1 poz. 6) stwierdził, że w przypadku

złożenia zażalenia na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów

postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia zależy od wysokości tych kosztów,

nie zaś od wartości przedmiotu sporu w sprawie zasadniczej. Takie samo

stanowisko wyrażone zostało przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17

grudnia 2009 r., IV CZ 8/09 ( Palestra 2010 nr 1-2 poz. 269).

W

okolicznościach

rozpoznawanej

sprawy

oznacza

to,

że

trafnie

pełnomocnik skarżących zarzucił, iż uwzględniając zażalenie organu rentowego

Sąd Apelacyjny winien zastosować przepis § 6 pkt 2 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z

urzędu. Skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła w postępowaniu

zażaleniowym: 1.200 zł w sprawie z odwołania R. Z. i J. L., 1.200 zł w sprawie z

odwołania T. S. i J. L., 60 zł w sprawie z odwołania T. R. i J. L. oraz 600 zł w

sprawie z odwołania J. K. i J. L., to przy stosowaniu wyżej wymienionego przepisu

zasądzone koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym winny

wynosić kwotę 120 zł.

W związku z powyższym Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie na

podstawie art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c. postanowił jak w

sentencji.

O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w oparciu o art. 98

k.p.c., uwzględniając min. taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika skarżących

określone w § 6 pkt 1 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.).