I UZ 162/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 162/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski

SSA Krzysztof Staryk (sprawozdawca)

w sprawie z odwołania A. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do

pracy w związku z wypadkiem w drodze do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2011 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 19 maja 2010 r.,

I oddala zażalenie,

II przyznaje adwokatowi A. G.-P. od Skarbu Państwa (Kasy

Sądu Apelacyjnego) kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną

o stawkę podatku od towarów i usług - tytułem kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 roku Sąd Okręgowy oddalił odwołanie A.

P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 sierpnia 2006 roku, w

której odmówiono wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w

związku z wypadkiem w drodze z pracy.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez wnioskodawczynię w drodze

apelacji, która została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia

2009 roku.

Dnia 17 sierpnia 2009 r. wnioskodawczyni sporządziła skargę o wznowienie

postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 17

grudnia 2007 r., która wpłynęła do Sądu Okręgowego w S. w dniu 25 sierpnia 2009

r. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy stwierdził swoją

niewłaściwość rzeczową do rozpoznania skargi i sprawę przekazał do rozpoznania

Sądowi Apelacyjnemu.

W

skardze

zakończonego

wnioskodawczyni

prawomocnym

wniosła

wyrokiem

z

o

wznowienie

uwagi

na

postępowania

wykrycie

środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła

skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 §2 k.p.c.) - wskazując, iż w

postępowaniu nie mogła przedstawić wyniku rezonansu magnetycznego, który był

przeprowadzony po raz pierwszy w dniu 5 czerwca 2009 r., a wynik tego badania

mógłby mieć wpływ na treść opinii biegłych, a tym samym na wynik sprawy. W

konkluzji skargi skarżąca wniosła o zmianę wyroku Sądu Okręgowego przez

przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem z pracy do

domu.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r., w sprawie sygn. akt

III AUa …/08 odrzucił skargę o wznowienie postępowania.

Sąd Apelacyjny wskazał, że zgodnie z art. 403 §2 k.p.c. można żądać

wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku,

dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich okoliczności

faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy,

a których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ustawową

podstawą wznowienia postępowania wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. jest powołanie

się na dowody, co do których w trakcie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem strona obiektywnie dysponowała możliwością ich zgłoszenia, jednakże

tego nie uczyniła wskutek braku procesowej potrzeby ich powołania, a nie wskutek

opieszałości, zaniedbania, zapomnienia, czy błędnej oceny. Podstawą wznowienia

postępowania mogą być takie nowe okoliczności oraz środki dowodowe, które

zaistniały przed rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego

zakończeniem. Dlatego nie stanowią podstawy prawnej wznowienia postępowania

(art. 403 § 2 k.p.c.) wyniki badań lekarskich, które były przeprowadzone po dacie

wydania zaskarżonej decyzji i po uprawomocnieniu się wyroku, którym sąd

rozstrzygał o jej prawidłowości.

Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku - a za taki

należy uznać powołane w skardze badanie rezonansu magnetycznego - nie

stanowi postawy wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Z tych względów

Sąd Apelacyjny skargę odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Postanowienie to zaskarżył w całości zażaleniem do Sądu Najwyższego

pełnomocnik z urzędu wnioskodawczyni A. P., zarzucając postanowieniu

naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 410 § 1 k.p.c., przez odrzucenie wniesionej skargi, mimo iż

skarga została oparta na ustawowej podstawie, tzn. na podstawie przepisu art. 403

§ 2 k.p.c. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów

pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Żądanie wznowienia postępowania oparte na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.

jest dopuszczalne wtedy, gdy po zakończeniu postępowania, którego dotyczy

skarga, ujawniły się okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby

mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w

poprzednim postępowaniu. Podstawą wznowienia postępowania na podstawie art.

403 § 2 k.p.c. mogą być takie nowe okoliczności oraz środki dowodowe, które

zaistniały przed rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego

zakończeniem. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku,

nie stanowi podstawy wznowienia postępowania przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.

Stanowisko to jest utrwalone (por. między innymi uchwałę składu siedmiu sędziów

Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68 mającej moc zasady

prawnej, OSN 1969 nr 12, poz. 208; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22

lipca 2008 r., II UZ 31/08, LEX nr 500233, postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 6 maja 2010 r. III PZ 3/10).

Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela także pogląd wyrażony w

postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1975 r., III PZP 4/75 (OSNC

1976 nr 2, poz. 38), zgodnie z którym uzyskanie - po uprawomocnieniu się wyroku świadectwa lekarza specjalisty, które to świadectwo przedstawia wyniki badań

strony procesowej i zawiera ocenę stanu zdrowia badanego odmienną od

wyrażonej przez biegłych lekarzy w poprzednio zakończonym postępowaniu

sądowym, nie stanowi późniejszego wykrycia takiego środka dowodowego, o

którym stanowi art. 403 § 2 k.p.c. Także to stanowisko jest konsekwentnie

podtrzymywane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por.: postanowienie z dnia 10

stycznia 1977 r., I CO 5/76, LEX nr 7899 oraz postanowienie z dnia 9 listopada

2000 r., II CKN 510/00, LEX nr 535989), a w przedmiotowej sprawie nie zachodzą

żadne okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do jego zmiany.

W ocenie Sądu Najwyższego Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, iż podnoszone

w skardze okoliczności nie mogą uzasadniać wznowienia postępowania.

Zaskarżone postanowienie jest więc prawidłowe i brak jest podstaw do

przyjęcia, że wydane zostało z naruszeniem art. 410 § 1 k.p.c. Nowy dowód w

postaci wyniku badania - rezonansu magnetycznego powstał kilka miesięcy po

zakończeniu postępowania sądowego w poprzedniej sprawie. Może być podstawą

nowego wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy, ale nie może stanowić

podstawy wznowienia postępowania.

Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art.

39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.