I UZ 10/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UZ 10/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z odwołania K. D. i G. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.

o zasiłek macierzyński i uchylenie obowiązku zwrotu zasiłku chorobowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 maja 2011 r.,

zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w G.

z dnia 15 września 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Rejonowego w G. z 24 lutego

2010 r., zasądzając jednocześnie od organu rentowego na rzecz ubezpieczonych

K. i G. D. po 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na zasadzie

art. 98 k.p.c.

Zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów złożył

Zakład

Ubezpieczeń Społecznych, zarzucając naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art.

361 k.p.c. przez brak wskazania podstawy prawnej oraz motywów, jakimi kierował

się sąd orzekając o kosztach procesu jak również § 13 ust. 1 w zw. z § 12 ust. 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

z

urzędu

przez

przyznanie

ubezpieczonym kwot po 120 zł a nie po 60 tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i z tego powodu zostało oddalone.

Stosownie do art. 397 § 2 k.p.c. w postępowaniu zażaleniowym stosuje się

odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym. Oznacza to, że ewentualne

mankamenty uzasadnienia orzeczenia mogą mieć znaczenie tylko o tyle, o ile

wpływają na wadliwość samego rozstrzygnięcia. Tego zaś w stanie faktycznym

niniejszej sprawy dopatrzyć się nie można.

W istocie uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zostało

dokonane przez sąd II instancji w sposób sytentyczny, jednak z powołaniem się na

podstawę prawną. Organ rentowy jako strona przegrywająca ponosi koszty

postępowania, co nie może budzić wątpliwości. Wysokość zasądzonych kosztów

(dwukrotność

stawki

minimalnej)

nie

stanowi

działania

nadzwyczajnego,

nietypowego, nieuzasadnionego okolicznościami sprawy. Stosownie do § 2 ust. 1

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1649 ze zm.)

bierze się pod uwagę charakter sprawy, nakład pracy pełnomocnika i wkład w

przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do § 2 ust. 2

tego rozporządzenia możliwe jest zastosowanie nawet sześciokrotności stawki

minimalnej.

W

tym

świetle

nie

ma

powodu

dopatrywać

się

działania

nadzwyczajnego w zastosowaniu stawki w wysokości dwukrotności minimalnego

wynagrodzenia. Nie muszą za tym stać żadne szczególnie wyegzeplifikowane w

uzasadnieniu okoliczności. Zdaniem Sądu Najwyższego wkład pracy i charakter

sprawy uzasadniały zastosowanie stawki, jaką przyjął Sąd Okręgowy.

Na marginesie Sąd Najwyższy pragnie ze zdziwieniem zauważyć, że Zakład

Ubezpieczeń Społecznych zdecydował się skierować zażalenie w tak w istocie

błahej sprawie. Koszty, jakie z tego tytułu zostały poniesione (przygotowanie i

wniesienie zażalenia przez radcę prawnego), w znikomym stopniu mogły zostać

wyrównane ewentualną korektą orzeczenia o kosztach. Od skarżącego, jako

państwowej osoby prawnej, można oczekiwać w wyższym stopniu rozwagi w

dysponowaniu środkami i wykorzystywania pracy profesjonalnych pełnomocników

w przypadkach realnie uzasadnionych, ocenianych także przy użyciu kryterium

ekonomicznej opłacalności.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.